Als Wilfred Genee écht terugkeert naar RTL, dan zit SBS 6 ineens met een stoel die wankelt. Niet zo gek, hoor. Stel je voor: jij kijkt elke dag naar hetzelfde gezicht op hetzelfde moment, en dan – poef – is-ie weg. Dan moet je ineens weer leren wie er nu eigenlijk praat over de media. En wie die nieuwe is. En of die nieuwe ook zo’n gekke das draagt.
Maar wacht even. Wie neemt het over? Hélène Hendriks. Ja, die. Die weet waar de knoppen zitten. Die heeft het al gedaan, vaker zelfs. Alleen: ze is er nu even niet. Niet beschikbaar. Geen vervanger klaar, geen plan B in de kast. Alsof je een taart moet bakken zonder oven.
Je denkt: nou, dan komt-ie later. Maar nee. In de tv-wereld is “later” hetzelfde als “nooit”. Dan is het moment voorbij. Dan kijkt iedereen alweer naar iets anders. Of erger: naar een ander kanaal. En dan is het feestje voorbij.
Wilfred Genee praat met Peter Lubbers. Dat klinkt als een overleg over pensioenregelingen, maar het is dus eigenlijk een mediasoap. Twee mannen, een telefoon, en één grote vraag: wie wint? RTL of SBS? En wie zit er straks op de bank bij de koffie, en wie bij de thee?
SBS 6 zit nu met een gat. Geen slecht gat, hoor. Gewoon een gat. Zoals als je een plank uit een legpuzzel haalt en denkt: waar moet dit nu naartoe? Hélène Hendriks is de logische keuze, maar die is er niet. Dus dan moet je improviseren. En improviseren in de tv? Dat werkt alleen als je geluk hebt. En geluk is geen planning.
Dus ja, het zou een ramp zijn. Maar weet je wat ook een ramp is? Een lege koelkast om 22:00 uur. Of een afstandsbediening zonder batterijen. Dit? Dit is gewoon tv. Iets minder dramatisch dan het klinkt. Maar wel spannend genoeg om een kop thee voor te zetten.
Liefs, Carla
Carla’s Column | Nieuwtje? Let me know 😘