Pathé’s comedie van de boze man

Een man schrijft een furieuze review over Pathé Neerlands Lust, beklagt zich over prijzen, service, zelfs de kleding van het personeel. Vijf sterren? Nee, één. Hij voelt zich besodemieterd, vernederd, uitgebuit. Een eenzame strijd tegen een onverschillige cinema-industrie. Dan, plots: een tweede review. Van dezelfde man. Nu met vijf sterren. En een excuus. Hij was dronken geweest. Had een slechte dag. En ondanks alles was de film goed. Het personeel aardig. En de prijs? Nou ja, “Europees niveau”.
Dit is geen reclamecrisis. Dit is theater. Betere theater dan wat er in de zalen wordt vertoond.
Pathé deelt deze dubbele uitbarsting met een ironische glimlach op sociale media – en terecht. Want wat hier gebeurt, is geen klanttevredenheid, maar content. Pure, onvervalste, organische komedie. Een man die zichzelf ontmaskert als emotionele clown, terwijl Pathé erachter staat als een stille producent. Het is marketing door zelfontploffing van de consument. En het werkt.
De echte winnaar? Niet de dronken bezoeker. Niet de film. Niet eens de popcorn. Het is het moment. Het absurde, menselijke, kwetsbare moment waarin iemand zijn woede terugneemt en zichzelf belachelijk maakt. En Pathé? Die pakt het op, deelt het, en zet het neer als: “Kijk, zo zijn we. We maken film, maar we snappen het leven.”
Maar laten we niet sentimenteel worden. Dit is geen overwinning van empathie. Het is een overwinning van timing, branding en het vermogen om chaos op te poetsen tot amusement. Andere merken zouden deze dubbele review hebben weggepoetst, gecensureerd, of met een “onschuldige grap” afgedankt. Pathé lacht mee – en daarmee lacht het boven het middenveld uit.
De toekomst van entertainment is niet alleen wat op het scherm gebeurt, maar wat ervoor en erna gebeurt. En wie dat snapt, snapt dat klanten niet altijd serieus hoeven te worden genomen – zolang ze maar goed verhalen opleveren.

Met zakelijke groet ,
Maurits Droogleever Fortuyn
Hoofdredacteur Redia.nl | Media Business