“Alleen voor familie en intimi”
Maurits zei het terwijl hij een biertje opendraaide, alsof hij de tijd aankondigde. Niet tijdens een proposal op één knie, niet na een weekend in Brugge, maar gewoon, tussen het inpakken van de boodschappen en het checken van zijn e-mail. Gewoon, omdat ik van haar hou. Carla, die net haar nieuwe vloerstrikken van Kvadrat inspecteerde op stofdeeltjes, keek op. Schatje, ...Lees meer
Carla had het lang genoeg aangezien. Elke vrijdagavond dezelfde scène: Maurits op zijn zwarte MacBook, jas nog aan, telefoon klem tussen schouder en kin, terwijl hij iets doorleek te pushen wat volgens hem ‘niet kon wachten’. Zijn weekend begon pas als de markten in Azië dichtgingen – wat betekende: nooit. Dus deed ze wat een vrouw uit de grachtengordel met ...Lees meer
Maurits was nog steeds een beetje chagrijnig over die roze laptop. Niet vanwege de prijs, nee, maar vanwege het statement. Alsof een MacBook een accessoire was, een soort digitale clutch. Maar toen Carla haar Blos-machine uitpakte op het terras van De Pijp, met haar linen top en die onverschrokken glimlach, moest hij toegeven: het zag er verdomd goed uit. Alsof ...Lees meer
Carla liet het tijdschrift zakken, keek Maurits aan met die blik die hij maar al te goed kende – half geamuseerd, half onverbiddelijk – en zei schatje, dit is geen capriool, dit is een statement. Ze tikte met haar nagel tegen het schermpje van de reclamefoto: de MacBook Neo in Blos, een tint die volgens Maurits verdacht veel leek op ...Lees meer