Er gebeurt iets onheiligs in Brussel. Bureaucraten, met een brilletje op de neus en een angst voor het onbekende, besluiten dat transparantie altijd goed is. Alsof consumenten in het wild staan te schreeuwen om een waarschuwingsbalkje bij elke digitale ad: "Let op, dit gezicht is gegenereerd". Alsof dat iemand iets ...Lees meer
Effe bollen, zeg. Alsof de consument in één adem een boek van Simone van der Vlugt en een lening van €3.500 afsluit bij dezelfde partij. Bol.com dacht dat het grappig zou zijn: een vrolijke campagne, een knipoog, een beetje popcultuur. Maar wie denkt dat een merk dat ooit stond voor ...Lees meer
Wilfred Genee praat over liefde alsof hij de liefdesgoeroe is van de Nederlandse kust. Hij zit in een stoel, kijkt diep in de camera, en vertelt ons hoe een goed stel werkt. Mooi. Maar dan denk ik: wacht even. Waar is zijn eigen relatie? Die ziet niemand. Die hoor je ...Lees meer
Er was een bruiloft. Geen feest van koninklijke omvang, maar wel een waar je zou denken: dit is privé. Roxeanne Hazes, zangeres, dochter van een legende, vrouw van nu, wilde het simpel. Een dag voor zichzelf. Samen met mensen die echt iets betekenen. Geen camera’s. Geen flitsen. Gewoon: twee mensen, ...Lees meer
Soms zit ik hier, thee in de hand, en denk: wat als oma ineens een trap nummer uitbrengt? Niet ‘Oma doet mee aan de dans’, nee. Iets met een titel die je snel overleest als je kinderen in de kamer zijn. Corry Konings, 74, stem uit vroeger tijden, volks, vertrouwd ...Lees meer
Er zat een tijd dat Herman van der Zandt elke ochtend in mijn keuken kwam. Niet met een kop koffie, maar met het journaal. Gewoon, op tijd. Net als de postbode. Je wist: om half tien, daar was-ie. Rustig, duidelijk, geen gekke trucjes. Gewoon nieuws. Alsof je buurman vertelt wat ...Lees meer
Een land dat zichzelf serieus wil nemen, begint niet met het flessen van eigen cola in de achtertuin. En toch: daar zitten we dan, met een groeiend aantal Nederlands bruistalenti die denken dat het maken van frisdrank in de keuken een vorm van ‘emancipatie’ is van het multinationale merk. Alsof ...Lees meer
‘Hard to say. Easy to visit.’ Een slogan die klinkt alsof een siair het om halfvijf heeft bedacht, terwijl de budgetverantwoordelijke al in de taxi zat. En toch: Amsterdam wil internationale toeristen naar obscure musea lokken. Niet naar het Rijks, niet naar het Van Gogh – nee, naar het Tassenmuseum. ...Lees meer
Ik zit hier met mijn thee, afstandsbediening in de hand, en denk: wéér een kroegscène van Wilfred Genee. Alsof we in een eindeloze soap zitten waarin dezelfde scène ieder seizoen terugkomt. En nu? Nu is het dus Evert Santegoeds die voorzichtig doet. Niet omdat hij het niet wist, maar omdat ...Lees meer
De bal rolt alweer jaren stil, maar de cijfers liggen er wel. En wat blijkt? De wereldkampioen van 2026 is Spanje – op het scherm, niet op het veld. Abovomaxlead, de streaminggigant met een voorliefde voor dramatische opnames, publiceerde de kijkcijfers. En het beeld is scherp: geen kampioenseditie. Niet voor ...Lees meer
De Consumentenbond gooit weer eens een partijtje ‘klantbescherming’ op het scherp van de snede – en natuurlijk is Bol.com in alle staten. Amazon, de stille gigant met een glimlach van Teflon, haalt zijn schouders op. Maar wie verliest hier écht? Niet de consument. Die is allang vergeten wat ‘korting’ eigenlijk ...Lees meer
Weer eens een zondag, weer eens Griekenland. En weer eens koningin Máxima die iets doet wat de rest van Nederland ook doet: zonken. Alleen dan mét camera’s. Volgens een ‘kenner’ trekt ze haar bikinitopje uit. Alsof we dat niet allemaal doen als het 35 graden is en de zee op ...Lees meer
Je zit lekker in je luie stoel, thee op tafel, afstandsbediening binnen handbereik. Dan komt Welmoed Sijtsma op tv en zegt: “Ik verdiende minder dan Sander.” En jij denkt: wacht, is dat nou weer zo? Niet weer die discussie over gelijke beloning. Alsof je elke keer opnieuw moet uitleggen dat ...Lees meer
Een nieuwszender zonder stilte. Dat is het idee. TalkRadio, 24 uur, geen muziek, geen tussenpozen, alleen feiten. Kort. Begrijpelijk. Feitelijk. Alsof nieuws een soort spreadsheet is geworden, opgesplitst in blokjes van dertig seconden, geserveerd met de efficiëntie van een drive-in bij McDonald’s. Maar wie gelooft nog in ‘feitelijk’? De realiteit ...Lees meer
De cijfers liegen niet. Maar wel misleiden. Radio Veronica zit in de plus, Radio 10 in de min, Qmusic blijft koploper. Mooi verhaal voor de ploeg uit Hilversum, maar wie gelooft dat luistercijfers nog iets zeggen over impact, heeft nog steeds geen spreadsheet geopend sinds 2012. Luistercijfers zijn de nieuwe ...Lees meer
Weer een BN’er met een eigen serie. Alsof we niet al genoeg hebben van mensen die huilen bij het opruimen van hun kast. Deze keer is het de beurt aan Yves Berendse. Ja, die van het vaste kapsel en de vaste glimlach. Waarschijnlijk denkt iemand ergens in een kantoortje: “Hij ...Lees meer
De buitenreclame kruipt niet meer naar binnen. Die tijd is voorbij. Wat ooit een aanvulling was op de mediastrategie van de gemiddelde Nederlandse directeur, is nu de spil waar alles om draait. 171 miljoen euro in zes maanden. Zes maanden. Niet per jaar, niet per kwartaal, maar in een halve ...Lees meer
Ik zat gisteren thee te drinken, terwijl de afstandsbediening weer eens onder de bank verdween. Gewoonlijk zo’n moment waarop je denkt: nou ja, leven. Maar toen dacht ik aan Wolter Kroes. En ineens was het geen gewone middag meer. Want stel je voor: je staat klaar voor een tv-optreden. Je ...Lees meer
Je ziet ze wel vaker, die beelden van Wilfred Genee in een of andere nachtclub, met een glas in de hand en een lach op zijn gezicht. Alsof het leven één grote feest is. En dan komt er weer zo’n roddelpraatje over vreemdgaan. Niks nieuws onder de zon, zou je ...Lees meer
Er was een keer een man die dacht: ik zeg iets over asielzoekers, en dan lacht iedereen. Maar in plaats van gelach, kreeg hij een stilte die je kon snijden met een broodmes. Thomas van Groningen, bekend van alles en nog wat, stond in De Oranjezomer – niet het seizoen, ...Lees meer
Wil je ruzie op tv? Zet René van der Gijp achter een tafel, geef hem een biertje en kijk wat er gebeurt. Die tijd is weer terug. René, de man die vroeger bij RTL zat, wil weer terug. Niet voor de thee, maar voor de herrie. RTL heeft Peter van ...Lees meer
Soms zit ik hier, thee in de hand, afstandsbediening binnen handbereik, en denk: wat is er nou echt aan de hand met die mannen van Vandaag Inside? Johan zit er als een oude luiaard bij, Wilfred kijkt alsof hij net wakker is geworden van een slechte droom. Ik hoorde laatst ...Lees meer
Er is weer een Hazes met een nieuw gezicht. En nee, het is geen nieuwe zonnebril. Deze keer is het Roxeanne, dochter van Rachel en kleindochter van de legendarische André. Maar of ze nou door de knip is gegaan of gewoon beter in de lens lacht, dat is de vraag. ...Lees meer
Ik zat gisteren te lunchen met mijn afstandsbediening. Die vraagt nooit om een vip-lounge, een speciaal geparkeerde auto of een roze theepot. En toch krijg ik altijd wat ik wil: stilte, of juist gekkenhuis. Terwijl ik met mijn vork in de lucht hing, floepte er een item voorbij over Sylvie ...Lees meer
Een jaar geleden lag Hélène Hendriks in het ziekenhuis met een rug die het had opgegeven alsof het een oude bank was. Operatie, herstel, pijn – je kent het verhaal. Toch zie je haar nu nog altijd staan in De Oranjezomer. Niet zitten. Niet liggen. Nee, staan. Alsof er niks ...Lees meer