Ik zat daar, met mijn rosé’tje in de hand, afstandsbediening binnen handbereik, en dacht: o, weer zo’n luxe-huisje-met-gekken. Maar dan dacht ik: wacht, dit is anders. Vijftien mensen. Drie per team. Geen koppels, geen families, geen exen – gewoon een troep mensen die zichzelf in een trio stoppen alsof het ...Lees meer
Ik zat gisteren met een glas rosé en de afstandsbediening in de aanslag, toen ineens het nieuws flitste: Gerard Joling stopt met grote solo-optredens. Niet dat hij helemaal stopt – nee, hoor, de man is geen museumstuk – maar de grote schijnwerpers, het zweet op het voorhoofd, het publiek dat ...Lees meer
Ik zat met mijn rosé’tje voor de buis, afstandsbediening in de hand, en dacht: hier begint iets moois. Of toch niet? Mark, 38, single sinds vijf jaar, zoekt een vrouw. Geen lolletje, nee, een echte. Iemand met humor, klasse, en blijkbaar ook zin in gekke dingen. Wat dat laatste precies ...Lees meer
Ik zat met mijn rosé’tje voor de buis, afstandsbediening in de ene hand, telefoon in de andere, en dacht: *nog eentje dan*. En dan komt Dennis van der Geest weer aanzetten met zo’n stille woede die je alleen krijgt als je écht ziet hoe mensen worden uitgebuit. Geen gekkenhuis, geen ...Lees meer
Ik zat met een rosé’tje voor de buis, knapperend vuur op de achtergrond (nou ja, een YouTube-video van een haard), en dan komt Yvon Jaspers opeens aandrijven met cranberries uit de duinen van Terschelling. Alsof ik daarop zat te wachten. Maar houd je vast: dit wordt beter dan het klinkt. ...Lees meer
Ik zat net met mijn rosé’tje voor de buis, afstandsbediening in de ene hand, notitieblokje in de andere, en dacht: wacht, vlees dat meer vlees is? Dat klinkt als een mop uit de slagerij. Maar nee, het is serieus. Of nou ja, serieus zoals alleen een consumentenmagazine kan zijn: met ...Lees meer
A.S.S._deelnemers_zonder_wifi Stel: je ligt in bad, rosé’tje binnen handbereik, afstandsbediening op de rand. Je zapt naar een programma waarin twaalf mensen zonder scherm of social media moeten overleven. Dat is geen survivalshow. Dat is straf. A.S.S. – Anti Survival Show gooit bekende gezichten op een verlaten strand in Colombia. Geen ...Lees meer
Weer die mail. Weer die bliksem uit een heldere mediemond. Weer die oproep om te stemmen, alsof ik de draad nog bijhoud in het grote tv-struikgewas van dit seizoen. Ik zit hier met mijn rosé’tje, afstandsbediening in de hand, en denk: wie is er nou echt aan het winnen? De ...Lees meer
Ik zat net met mijn rosé’tje voor de buis, afstandsbediening in de aanslag, toen Curtis weer eens opdook. Deze keer niet achter het stuur van een politiewagen, maar op het perron van een station. En dan niet zo’n rustige ochtendtrein-soep, nee: direct crisis. Je ziet het aan zijn blik. Geen ...Lees meer
Ik zat daar weer, met mijn rosé’tje in de hand, afstandsbediening op schoot, en dan komt ineens een man in een geruit shirt met een hamer. Alsof hij denkt: “Ik ben hier om te zorgen dat iemand anders gelukkig wordt.” Het gaat over ruilen. Niet van kleren, of van partners ...Lees meer
Ik zat lekker met een rosé’tje voor de buis, denkend aan niks, toen ineens het scherm oplichtte met iets wat klonk als een thriller: vlees met eiwit. Maar dan niet zoals je denkt. Geen eiwitshake na de sportschool. Nee. Kippeneiwit. In je rundvlees. Rundereiwit in je kip. En varkenseiwit. Overal. ...Lees meer
Ik zat nog te mokken over mijn garderobe. Te veel truien, te weinig lef. En dan plots: Chantal Janzen. Niet als vriendin, niet als buurvrouw, maar als redder van de retail. Want zij is het die nu de knop indrukt. Letterlijk. Kopen Zonder Kijken gaat weer los, en dit keer ...Lees meer
Ik zat met mijn rosé’tje voor de buis, afstandsbediening in de hand alsof het een therapeut is, en dan komt Flo binnenstormen alsof ze een sportfles vol adrenaline heeft leeggedronken. De vrouw is een mix van chaos en charme, en dat werkt. Ze vliegt door haar moeders gezondheidsimperium alsof ze ...Lees meer
De kraan in de keuken druppelt. Natuurlijk. Sanne draait hem dicht, maar het water komt van ergens anders. Van onder het dak, van achter de muur, van waar dan ook. Ze kijkt naar Kevin, die met een schop in de ene hand en een telefoon in de andere hand staat ...Lees meer
Ik zat gisteravond met mijn rosé’tje voor de buis, afstandsbediening in de hand, denkend aan wat ik zou kijken. De Eurovisie had ik alvast doorgestreept. Geen AvroTros dit jaar. Geen glitter, geen gekke outfits, geen landen die elkaar met 12 punten omhelzen alsof er niets aan de hand is. Maar ...Lees meer
Ik zat met mijn rosé’tje voor de tv, afstandsbediening binnen handbereik, en dacht: hier gaan we weer. Een nieuw onderwerp dat aanvoelt alsof het al tien keer is besproken, maar dan toch weer net even anders. ‘Dit is de kwestie’ pakte het rustig aan. Geen geschreeuw, geen tranen, geen dramatische ...Lees meer
Een koffieapparaat. Klein ding. Groot gedoe. In een kapsalon waar normaal alleen de föhn tekeer gaat, ligt nu een rechtszaak op tafel. Niet vanwege slecht geknipt haar, nee. Het draait om een bolletje in een reservoir. Kunststof. En kunsthars. En volgens Maths vrouw: onacceptabel voor haar biologische klantenkring. Rechter John ...Lees meer