Guido den Aantrekker zegt het hardop: het is over. En hij heeft gelijk. Maar niet omdat Beau van Erven Dorens en Humberto Tan ineens te oud zijn voor tv – nee, maar omdat ze zich aanstellen als kinderen die denken dat de wereld stopt als hun programma verdwijnt.
Beau, 55, doet alsof hij ontslagen is terwijl hij gewoon een zenderruil overleeft. Humberto, 60, zucht zwaar in de hoek. En intussen rolt RTL 4 gewoon door. Met Renze Klamer. Met nieuwe ideeën. Met jonger publiek. En zij? Zij klampen zich vast aan een rol die al jaren niet meer echt van hen is.
Guido, de man die weet hoe je een verhaal pakt, noemt het “gruwelijk”. En ja – het is gruwelijk. Niet vanwege de leeftijd. Maar vanwege het gebrek aan zelfspot. Waar is de humor? Waar is de gratie? Je kunt toch gewoon zeggen: “Ja, de tijd gaat. Ik maak plaats.” In plaats van schreeuwen over saboe, spotjes en zenderbelang?
Het is geen onrecht. Het is een cyclus. En die cyclus kennen we allemaal. De ene presentator maakt plaats voor de volgende. Zo werkt tv. Zo werkt tijd.
Als je zo lang in beeld bent geweest, moet je op een gegeven moment ook de moed hebben om te zeggen: ik ben klaar. Maar niet met een jammerende blik, een serieus interview én een stroom aan “ik word weggepest”-insinuaties.
De tijd dat je het middelpunt was, is voorbij. Maar dat betekent niet dat je niets meer bent. Alleen dat je niet meer de hoofdrol hoeft te spelen.
En Guido? Die weet waar het om gaat. Verhalen moeten bewegen. Ook als het pijn doet.
Liefs, Carla
Carla’s Column | Nieuwtje? Lemme know 😘