Ik zat vanochtend thee te drinken, afstandsbediening in de hand, toen Evert Santegoeds weer eens de mediawereld op z’n kop zette – met een beetje hulp van een songtekst. Antoon, de zanger met de zachte stem en de harde feiten, heeft een nieuw nummer. En volgens Evert zit er een geheime boodschap in. Voor prinses Alexia. Ja, die Alexia. Van het Huis van Oranje. Niet te verwarren met de buurvrouw die ook Alexia heet en altijd zwaait vanaf haar balkon.
Niemand weet precies wat de tekst betekent. Maar Evert weet wel dat er iets is. Iets tussen regels. Iets tussen noten. Iets tussen haar en hem? Misschien. Want sinds de zomer doen er verhalen de ronde over een stille liefde, een blik, een glimlach, een zomerfeest waar niemand foto’s van zag, maar iedereen over fluistert.
Maar prinses Alexia, zo blijkt, is niet blij. Niet met de tekst. Niet met de geruchten. Niet met de manier waarop een liedje ineens een dagboek wordt. Alsof je een biertje drinkt met je vrienden en iemand maakt er een Netflix-serie van.
Is het liefde? Is het poëzie? Of is het gewoon een nummer dat iemand schreef omdat hij een beetje verdrietig was over een meisje dat toevallig prinses is?
De media zeggen: ja. Het hart zegt: misschien. De koninklijke lijfwacht zegt: zwijgen. En ik zeg: zet de muziek eens harder, maar laat de fantasie even uit.
Liefs, Carla
Carla’s Column | Nieuwtje? Lemme know 😘