Ook al zeggen ze dat minder is meer, ik vind nog steeds dat je genoeg moet eten. Zeker als je de hele dag op tv staat. Sam Hagens ziet dat blijkbaar ook zo. Hij kijkt naar Angela de Jong en denkt: meisje, eet eens wat. Niet van die paar reepjes biefstuk. Maar echt. Een bord. Met aardappeltjes. Of gewoon een grote boterham.
Angela was vroeger trots op haar figuur. Dat vond ik mooi. Nu is ze slanker. Maar Sam maakt zich zorgen. Niet over hoe ze eruitziet, maar over hoe ze zich voelt. “Ben je niet moe?” vroeg hij. Dat is een echte vraag. Geen flauwe opmerking over kleding of make-up. Gewoon: heb je wel genoeg binnen?
Ik snap het. Als je afvalt met medicijnen, dan is het alsof je lichaam in de war is. Je eet minder, omdat je niet honger hebt. Maar honger is ook een signaal. Als je dat lang negeren, dan wordt je lichaam moe. En je hoofd ook. En dan wordt het moeilijk om elke dag vrolijk achter een presentatietafel te zitten.
Maar goed, het is haar lijf. Haar keuze. Alleen… als een collega als Sam zegt: “Hé, eet eens wat,” dan is dat geen inmenging. Dat is zorg. En dat is ook nodig. Want in de media denken we vaak: zolang het er goed uitziet, is het goed. Maar hoe het aanvoelt, dat zie je niet.
Ik hoop dat Angela gewoon een keer een patatje eet. Zonder schuldgevoel. Of een stuk taart. Of gewoon een boterham met rookvlees. Want honger is niet glamoureus. En uitgeteerd is ook niet sterk. Sterk is: weten wanneer je genoeg hebt gedaan. En wanneer je lichaam zegt: “Even stoppen.”
Liefs, Carla
Carla’s Column | Nieuwtje? Let me know 😘
