Echt, ik voel me schuldig dat ik dit gezien heb. En dat zeg ik niet luchtig. Ik heb net twee afleveringen van *Survive Your Family* achter de kiezen, en ik zweer je: het is zo knullig dat je denkt dat iemand een satire probeert te maken op reality-tv. Maar nee. Dit is serieus. En Art Rooijakkers staat er middenin, met z’n serieuze-ik-meen-het-allemaal-face, alsof hij net niet een van de meest verwaarloosbare programma’s van dit decennium presentert.
Wacht, wacht – dit is de man die ooit met een glas water en een stoel in een studio zat, en daar gewoon té goed in was. *Nieuws van de Dag*, rust in vrede, was een meesterwerk van subtiele timing en scherpe ironie. En nu? Nu staat hij in Colombia, met een microfoontje op z’n T-shirt geplakt, en roept: ‘Zal de familie het overleven? Of breekt de druk pas écht?’ Alsof we in 2004 zitten en dit op RTL 4 zou komen.
Het concept? Vier bekende families. Helft in de wildernis, de andere helft thuis, huilend bij een beeldscherm. Spanning? Nee. Voorspelbaarheid? Tot in de puntjes. Het is geen survival, het is een soap met muggenspray. En Art, arme jongen, probeert het te redden met zijn vaste ‘maar wacht even’-stem, alsof hij nog steeds een column over de arbeidsparticipatie wil inlassen. Maar niemand luistert. Niemand kijkt zelfs echt.
Ik snap de druk, hoor. Iedereen moet zich nu op één of andere streamingplank wringen. RTL, Videoland, Prime Video – iedereen wil ‘must-watch drama’. Maar dit is geen drama. Dit is een poging tot entertainment die zo hard mislukt dat het bijna geniaal is. Als grap. Als performance-art. Maar niet als tv-programma.
En toch… ik blijf kijken. Niet voor de spanning. Niet voor Art. Maar omdat ik wil zien hoe ver het kan gaan. Hoe diep kan een mens vallen zonder dat er een airbag is? Art, schat, je bent niet in een ravijn. Je bent het ravijn.
Liefs, Carla
Carla’s Column | Nieuwtje? Lemme know 😘