Er staat een stoel leeg in de kleedkamer. Niet letterlijk, hoor. Maar wel zo’n beetje. René Froger, de man die jarenlang samen met André en Gerard het podium vulde met kerstliedjes en zomerhits, is er nu niet zeker van of hij volgend jaar weer kan meezingen. Ziekte. Dat is het enige wat we weten. En dat is genoeg om de hele muziekmachine even op schuif te zetten.
Zijn manager, Benno de Leeuw – die naam klinkt ook al als iemand die alles in de gaten houdt – zegt rustig: “Daar zijn we mee bezig.” Alsof hij het over een nieuwe koffieautomaat in het kantoor heeft. Maar nee. Hij bedoelt: “Ja, we zoeken misschien iemand die kan invallen. Of meedraaien. Of gewoon klaarstaan, voor het geval dat.”
De Toppers. Dat is een groep die je kent van de kerstshows waar oma om smeekt en waar je tante ineens begint te zingen tijdens het dessert. Maar nu? Nu is het alsof er een stoel wankelt. En niemand weet precies hoe hard het zal waaien volgend jaar.
Toch blijft het bizar kalm. Geen paniek. Geen drama. Alleen maar: “We zijn ermee bezig.” Alsof het om een vervangende gitaar gaat, of een nieuwe lichttechnicus. Maar het gaat om een stem. Om een man. Om iemand die jarenlang het gezicht was van een avond vol glitter, glimlachjes en ‘Wij houden van Oranje’.
Ik vraag me af: wie wordt de reserve-topper? Moet je auditie doen? Zingt hij ook ‘De Vlieger’ goed? Of is het genoeg als hij gewoon op tijd op het podium staat, glimlacht en niets verkeerd zingt?
Het is ook zo typisch Nederlands. Ziekte? Ja, dat is vervelend. Maar we lossen het op. Rustig. Geen scène. Gewoon een beetje voorbereiden. Net als een paraplu meenemen als het regent. Alleen regent het nu in de kleedkamer.
Liefs, Carla
Carla’s Column | Nieuwtje? Let me know 😘