Je ziet het zo vaak: iemand stapt uit een glimmende auto, kijkt strak in de camera en zegt: “Nu nog niks!” Alsof we allemaal een soap volgen waar we de aflevering tussen hebben gemist. Renze Klamer deed het gisteren op het Amsterdam Diner. Rode loper, flitsende camera’s, mensen met bordjes – en hij schrijdt langs als een man die net is ontsnapt uit een realityserie over goddelijke ego’s.
Eerlijk? Het doel is goed. Geld voor hiv- en aidsbestrijding. Maar de rode loper voelt soms als een toneelstuk waar iedereen zijn tekst is vergeten. “Ik sla nog even over”, zegt Renze. Alsof hij straks een persconferentie houdt vanaf een wolk. Wat wil hij dan wel zeggen? En tegen wie?
Ik zit thuis met mijn thee, afstandsbediening in de hand, en denk: waarom is dit nu nieuws? Omdat hij niets zegt? Omdat hij er goed uitziet terwijl hij niets zegt? De mediawereld houdt van stilte met een glansje. Maar stilte is gewoon stilte. Zeker als er geen muziek onder zit.
Liefs, Carla
Carla’s Column | Nieuwtje? Lemme know 😘