Er was paniek achter de schermen bij RTL 4. Renze Klamer ziek, studio koud, kijkers boos. Wie vult in? Drie kandidaten op auditie: Frank, Sam en Welmoed. Alsof het een casting voor een nieuwe soap is, maar dan met meer koffie en minder glitter.
Rond de tafel zat men te twijfelen. Moet het een vrouw zijn? Of gewoon iemand die kan lezen zonder struikelen? De zender zou per se een vrouw willen. Alsof diversiteit een prijsvraag is met een tas van Hema erbij.
Maar dan: Welmoed Sijtsma. Ze hoeft niet meer om vijf uur ’s ochtends op te staan. Geen hel meer. Geen nachtmerrie. Gewoon weer slapen. En misschien, heel misschien, een keer ontbijt met beide ogen open.
Sam Hagens? Die is veel beter, zeggen sommigen. Maar wie is ‘beter’ als het gewoon om aanwezigheid gaat? Om stem, kalmte, geen paniek in de ogen? Welmoed wint. Niet op populariteit, niet op gender, maar op: ze deed het gewoon goed.
En dat, beste mensen, is soms genoeg. Zelfs in de tv.
Liefs, Carla
Carla’s Column | Nieuwtje? Lemme know 😘
