Kinderfeestjes in de zomer.
Echt, ik dacht: ik pak even een ijsje in het park, zonnetje, vogeltjes, gezellig. En dan word je overvallen door een orkaan van kinderen die gillen alsof ze live op het toneel staan bij The Voice Kids.
Ik snap de ouders, hoor. Je wilt iets leuks doen voor je kind. Maar waarom moet dat altijd in een openbaar park, om 14:30, met een dj die ‘Despacito’ draait op volle kracht? Sinds wanneer is ‘fun’ synoniem voor ‘akoestisch terrorisme’?
Ik heb geen kind, dus ja, ik weet het: ik mag niet meedoen. Maar ik heb wel oren. En die beginnen te suizen als ik een kind van drie jaar hoor schreeuwen: “MAMAAAH, IK WIL DE SPRINKLER!” terwijl er een clownsact loopt die met een stofzuiger op een skateboard over de speeltuin raast.
De gemeente doet niets. Geen regels, geen geluidsnormen, geen sancties. Alsof we zijn teruggekeerd naar het stamperk: wie het hardst roept, wint. En ondertussen zit de rest van de bevolking met tinnitus en een half opgegeten Magnum.
Ik zeg niet dat kinderen stil moeten zijn. Maar moeten we als samenleving niet gewoon een keer zeggen: hé, rustig aan? Of is dat te veel gevraagd in een tijd waarin elke verjaardag een TikTok-challenge moet worden?
Misschien is het tijd voor een nieuwe wet: ‘Geen kinderfeestjes zonder geluidsvergunning’. Of gewoon: verbod op clowns met stofzuigers.
Liefs, Carla
Carla’s Column | Nieuwtje? Lemme know 😘