Wat denk je? Je filmt een hele finale, met tranen, knuffels en die ene kinderstem die door God zelf lijkt geregisseerd. Je doet dat een jaar geleden al. En dan? Dan zeggen ze: “Nee hoor, we doen het pas volgend jaar.” Alsof het een kersttrui is die je in juni aantrekt. Zo gek is het bij RTL 4 met The Voice Kids. Tina Nijkamp snapt er niks van, en ik ook niet. Maar ik snap wel waarom.
De zender zegt niks. Geen “we wachten op betere kijkcijfers”, geen “we willen meer reclame erin proppen”. Nee, gewoon: stilte. En in die stilte? Duizenden ouders die al hun vrienden hadden uitgenodigd voor het grote moment. Kinderen die al hun haar hadden laten groeien voor de finale-look. En een jury die waarschijnlijk dacht: “Was dat al? Moet ik nu weer een jaar lang enthousiast doen over ‘nieuwe’ talenten?”
Ik snap de rekening van de zender wel. Misschien denken ze: “Straks is er weer een talentenjacht, dan kijkt iedereen weer.” Maar mensen zijn geen koekjes. Je kunt ze niet opbergen in een trommel tot de feestdag. Die kinderen zingen nu anders. Ze zijn gegroeid. Hun stem breekt, of juist niet. En de spanning? Die is weg. Je weet al wie wint. Dat is net zoiets als een verjaardagstaart pas opgeven als de kaarsen al een jaar uit zijn.
En dan heb je nog Jamai en Quinty, die daar staan met hun stoel. Die stoel is inmiddels waarschijnlijk een monument. Je zou er een bordje voor kunnen zetten: “Hier stond de draaistoel van The Voice Kids. 2023. Rust in vrede.” Of misschien gebruiken ze hem nu als krukje in de keuken.
Maar serieus: waarom dit? Is het uitgesteld vanwege een groter programma? Een nieuwe quiz waarin mensen met een helm door een modderbad rollen? Of gewoon omdat iemand op kantoor dacht: “Laten we wachten tot niemand het nog verwacht”? Slim? Nee. Menselijk? Ja. Maar ook een beetje gemeen.
Liefs, Carla
Carla’s Column | Nieuwtje? Let me know 😘