Maurits kwam binnen met een glans in zijn ogen die alleen een man met een nieuwe aankoop in zijn achterhoofd kan hebben. “Schatje, ik heb iets gevonden wat esthetisch én functioneel verantwoord is voor onze volgende zomer,” zei hij, terwijl hij zijn telefoon onder Carla’s neus hield alsof het een diamanten ring was. Carla keek op van haar koffie, een beetje geamuseerd, een beetje wantrouwig. “Laat eens kijken wat je nu weer hebt uitgevonden, liefje.”
Het was een all-inclusive resort op Zakynthos. Vijf zwembaden, een waterglijbaanpark, een FunPark waar kinderen konden klimmen, springen en schreeuwen tot ze in slaap vielen. Maurits vond het briljant: “Het is een geoptimaliseerde vakantie-ervaring. Je kinderen zijn bezig, jij ontspant, alles is binnen handbereik. Dat straalt success uit, Carla. Je ziet eruit alsof je het kunt betalen én de tijd vrijmaakt.”
Carla nam een slok koffie en trok haar wenkbrauw op. “Vreselijk, Maurits. Eerst zeg je dat we moeten downshiften, en nu wil je een waterpark in Griekenland boeken alsof het een nieuwe Tesla is? Wat is nou esthetisch verantwoord aan een glijbaan waar je door je broek schuift?”
Hij wilde iets zeggen over efficiëntie en ROI van gezinsplezier, maar Carla was al verder. “Maar… als ik het goed begrijp, is het eten er inbegrepen, het internet werkt, en de kinderen zijn doodmoe voor het avondeten? Dan hoef ik geen drie uur per dag te bedenken wat we doen?” Ze zweeg even. “En het strand is vijf minuten lopen?”
“Exact,” zei Maurits triomfantelijk. “Geen logistieke overhead. Alles is gedicht. Je trekt je schoenen aan, en je bent er.”
Carla stond op, liep naar het raam, en glimlachte. “Oké. Je hebt me overtuigd. Niet omdat het zo’n statement is, maar omdat ik eindelijk een keer níét hoef na te denken. Geen programma, geen activiteitenplanner, geen ‘mam, ik heb dorst’ elke tien minuten. Gewoon: ijsje, stoel, stilte.”
Maurits straalde. “Zie je wel? Success is rust.”
En toen, voor het eerst in lange tijd, was Carla het helemaal met hem eens.
Dit dus: check de link