“Huh!” Dat is het enige wat eruit komt. Alexander Klöpping kijkt verbaasd. Alsof iemand hem vraagt of hij ooit getwijfeld heeft aan zijn eigen ademhaling. Vriendschap met Matthijs van Nieuwkerk? Daar twijfelen? Nee. Gewoon niet iets om over na te denken.
En toch stelt Het Parool de vraag. Want de val van Van Nieuwkerk was hard. Van nationaal gezicht naar stilte in no-time. Geen waarschuwing. Geen comeback. Gewoon: afgelopen.
Maar Klöpping blijft staan. Niet naast de waarheid, maar naast de man die valt. Zonder drama. Zonder afstand. Alsof loyaliteit vanzelfsprekend is. In een wereld waarin iedereen snel wegschuift, is dat verfrissend. Of gewoon raar? Misschien allebei.
Liefs, Carla
Carla’s Column | Nieuwtje? Lemme know 😘
