Eén knoopje los, en de wereld houdt op met draaien. Of niet? Matthijs van Nieuwkerk staat op een foto, arm in arm met sopraan Floor Bosman, en opeens is iedereen modecriminoloog. Zijn overhemd? Dichtgeknoopt tot vlak onder zijn kin. Zijn broek? Iets wat je eerder ziet in een museumstuk over de jaren tachtig.
Ik keek ernaar vanaf de bank, thee in de hand, afstandsbediening binnen handbereik. En dacht: is dit nou een modecrisis of een statement? Want als Matthijs iets draagt wat eruitziet alsof het uit de kast van een Britse leraar Duits komt, dan is het misschien juist bedoeld. Misschien is het kunst. Of misschien is het gewoon warm in de studio.
Maar nee, volgens de commentatoren is het ‘heel raar’. Alsof we allemaal opeens een diploma moderedacteur hebben gehaald. Twee knoopjes te veel? Nou, en? Sinds wanneer is een dichte kraag een staatsgreep tegen de stijl? Ik draag mijn overhemden ook dicht. Niet omdat ik rebel wil zijn, maar omdat ik geen zin heb in een tocht.
Wat mij betreft mag Matthijs knopen tot zijn neus. Hij is geen presentator van ‘Huis aan Zee’, hij is een man die iets zegt over hoe hij zich voelt. En als dat in een geruit vest met een bijpassende broek is, dan is dat zijn keuze. Bovendien: wie zegt wat ‘normaal’ is? Jij met je skinny jeans uit 2012? Ik denk het niet.
De foto dook op bij Floor Bosman, niet bij hem. Dus misschien is het gewoon een moment. Een grap. Een avondje uit. En wij maken er een zaak van. Alsof we niet genoeg hebben aan het weer, de politiek en de prijzen van de supermarkt.
Maar goed, als jij denkt dat een open kraag het einde van de beschaving is, dan snap ik het. Dan zit je al jaren te wachten op de dag dat Matthijs losgaat met de knopen. En nu is het dan zover. Gefeliciteerd.
Liefs, Carla
Carla’s Column | Nieuwtje? Let me know 😘