Weet je wat ik vandaag zag? Een man die een mandje stal. Niet zomaar een mandje. Een Vomar-mandje. Van die plastic dingen die je achterlaat bij de kassa, alsof ze vanzelf weer terugvinden. Maar deze keer niet. Deze keer nam iemand het mee. Naar huis. Alsof het een trofee is. Een souvenirtje van een dagje shoppen.
En dan had je nog de naam: Ali B. Ja, die Ali B. Die weet je wel. Rapper. Televisie. Verhalen in de krant. Niet altijd fijne verhalen. Maar vandaag dus: mandjedief. In Almere. Stad van water, wind en nu dus ook van een verdwenen Vomar-mandje.
Ik zit hier met mijn thee en denk: is dit het? Is dit het nieuws van vandaag? Een man met een verleden, die een mandje meeneemt alsof het een designerhandtas is? Geen geld, geen camera’s, geen security. Gewoon: hij pakt het en loopt weg. Alsof het normaal is.
Maar misschien is dat het probleem. Dat niks meer normaal is. Dat we denken: o, hij heeft al zoveel gedaan, wat maakt een mandje uit? Alsof kleine dingen niet tellen. Maar kleine dingen tellen wél. Een mandje is geen niets. Het is van iemand. Het hoort ergens. Net als regels. Net als gedrag.
Ik zeg niet dat hij achter de tralies moet. Maar wel: hou op. Hou gewoon op. Neem geen mandjes mee. Neem geen mensen mee die niet mee willen. Neem geen dingen die niet van jou zijn. Begin daar. Bij het kleine. Bij het domme. Bij het Vomar-mandje.
Want als we dat niet meer zien, zien we straks niks meer.
Liefs, Carla
Carla’s Column | Nieuwtje? Let me know 😘