Eerst dacht ik: weer een sporter die denkt dat tv een soort fanshirt is dat je gewoon aantrekt. Maar nee, Estavana Polman komt gewoon. Eén keer per maand. Vrijdagavond. Dan zit ze naast Hélène Hendriks bij Vandaag Inside. Alsof je na jaren handballen ineens meedraait in de huiskamerquiz.
Maar goed, waarom ook niet? Ze heeft vast iets te zeggen. Of niet. Dat is juist het spannende. Want serieus: wat kan ze eigenlijk? Ik bedoel, ik weet wie ze is – handbal, Oranje, schreeuwen op het veld, dat soort dingen – maar tv is anders. Daar moet je kunnen zwijgen op het juiste moment. En lachen om een grap die niet grappig is. En doen alsof je geïnteresseerd bent in het weerbericht van een buurtschap.
Toch zeg ik niet nee. We hebben genoeg presentatrices die praten alsof ze een PowerPoint voorlezen. Misschien is het juist verfrissend als iemand binnenkomt die niet weet hoe het hoort. Iemand die zegt: “Wacht, moeten we hier nu over lachen of huilen?”
En Hélène Hendriks is niet gek. Ze weet dat rust goed is voor de ziel. Dus één keer per maand uit de schijnwerpers. Dan zet ze Estavana in de stoel alsof ze zegt: “Kijk, ik deel.” Slim. Geen stress, wel imago.
Maar ja, ik blijf vragen: wat kan ze éígenlijk? Kan ze luisteren? Kan ze een stilte vullen zonder te giechelen? Of is ze gewoon iemand die beter in een sportshirt zit dan in een jasje met schoudervullingen?
We zullen zien. Ik zet de tv aan op vrijdag. Voor het eerst sinds jaar en dag. Niet voor het nieuws. Niet voor de weersverwachting. Maar voor de kans dat iemand echt zegt wat ze denkt.
Liefs, Carla
Carla’s Column | Nieuwtje? Let me know 😘