Een jaar geen foto’s. Alsof de wereld dan inkt wordt. Fajah Lourens zegt: “Moet indalen.” En ik zeg: eindelijk iemand die haar eigen spiegel serieus neemt.
Ze heeft wat laten doen. Ogen, tempels, de hele mikmak. Zoals wij de wasmachine aanzetten, laat zij iets strakker zetten. Maar in plaats van meteen te poseren, zegt ze: “Nee, ik geef jullie niks.” Geen paparazzi, geen gluurders, geen schermpje van een vriendin bij de koffie. Een jaar stilte.
Alsof ze zegt: “Kijk niet. Wacht.” Alsof ze weet dat tijd ook een soort make-up is. Dat pas na een paar maanden de echte uitkomst te zien is. Of misschien wil ze gewoon zelf eerst wennen. Aan wie ze nu is.
Andere BN’ers rennen meteen naar Insram. Zelfs als ze eruitzien als een opgeblazen kussen. Maar Fajah? Nee. Ze wacht. Ze laat het werk werken. En ons ook.
Ik vind het knap. Niet vanwege de ingrepen, maar vanwege het verbod. Alsof ze zegt: “Mijn gezicht, mijn regels.”
Liefs, Carla
Carla’s Column | Nieuwtje? Lemme know 😘