Je ziet het steeds vaker. Iemand roept: ‘Dit is mijn laatste keer!’ En een jaar later staat-ie weer op het podium. Gerard Joling kondigt nu ook zijn ‘laatste grote soloconcerten’ aan. In Ahoy. Groot, emotioneel, kaartjes uitverkocht. Mooi zo. Maar Victor Vlam snapt er niks van.
‘Hij pleegt bedrog’, zegt-ie botweg. Niet dat Joling liegt, hoor. Maar die titel ‘laatste keer’? Die klinkt als een truc. Net als bij Celine Dion. Die zei ook: ‘Tot nooit meer!’ En toen? Komt-ie terug met nieuwe shows.
Is het dan bedonderen? Of gewoon realistisch? Misschien bedoelt Joling gewoon: ‘Dit is echt de laatste keer dat ik dit zo groot doe.’ Of: ‘Ik ben moe. Ik wil minder.’ Maar de boodschap wordt: ‘Snel kaartjes kopen, want straks is-ie weg!’ En daar hapt Vlam op.
Waarom zeggen artiesten dit eigenlijk altijd? Omdat het verkoopt. En omdat afscheid nemen iets maakt. Zelfs als het niet echt is.
Liefs, Carla
Carla’s Column | Nieuwtje? Lemme know 😘