Er hing een rode gloed in de studio. Niet van schaamte, nee, van een lamp. Want Heleen van Royen zat daar, in vol ornaat, als een soort Madame van een literaire hoerenkast. Ze presenteerde haar nieuwe boek – over mannen, natuurlijk – terwijl de achtergrond knalrood pulste. Alsof je bij de pedicure zit, maar dan met meer drama.
Guido den Aantrekker keek ernaar alsof hij per ongeluk in een pornofilm was beland. “Ik word er niet g**l van,” zei hij. En dat zegt wat, want die man wordt normaal gesproken warm van een goed verhaal over een gazonmaaier.
Maar goed, waarom ook niet? Als je een boek hebt over mannen, waarom dan niet écht tonen hoe diep je in de prostitutie zit? Letterlijk en figuurlijk. Want Heleen, laten we eerlijk zijn, is al jaren bezig met het verkopen van een bepaald beeld van de vrouw. Sterker nog: ze is zelf de hoofdproduct. En nu staat ze daar, in een jurk die meer zegt dan haar laatste drie romans samen.
Ik snap de verbazing van Guido niet. Wat verwacht je? Een theeceremonie met slippers en een kopje kamille? Nee, dit is SBS 6. Hier wordt gesproken over gevoelens alsof het voetbaluitslagen zijn. En Heleen speelt mee. Ze weet precies wat ze doet. Ze trekt aan de schorten van de moraal, roept “vrijheid!”, en hoopt dat niemand merkt dat het allemaal nogal ouderwets is.
Want stel je voor: een vrouw die zich verkoopt als vrouw die zich verkoopt. Dat is pas postmodern. Alleen is het in de praktijk vooral vermoeiend. Voor de kijker, voor Guido, en waarschijnlijk ook voor haarzelf. Want onder dat rode licht? Zit gewoon een vrouw met een boek. En een vraag: waarom moet dat altijd zo’n show zijn?
Liefs, Carla
Carla’s Column | Nieuwtje? Let me know 😘