Ik zat gisteren thee te drinken, afstandsbediening in de hand, toen mijn zus belt. ‘Heb je het gezien?’ vroeg ze. Nee, ik had niks gezien. Geen fragment, geen rel, geen geschreeuw op Insram. Maar blijkbaar had Jaimie Vaes weer eens iets gedaan wat mensen woest maakt. En dan bedoel ik niet zomaar iets – nee, iets waar Luuk Ikink bij stilstaat en denkt: is ze nou gewoon slecht van binnen?
Luuk, altijd zo serieus, zegt: ‘Misschien is het een stunt.’ Alsof hij een detective is die langzaam de naam van de dader uitspreekt. En ik denk: jongen, het is Insram, niet Sherlock.
Maar goed, het ging weer over Eelko van Kooten. Iets met seks, iets met studio, iets wat niet voor online bedoeld was. En Jaimie – weer eens – in het middelpunt. Alsof ze een menselijke alarmbel is: druk op mij en alles begint te gillen.
Ik snap het wel, hoor. Een beetje aandacht, een beetje drama, een beetje ‘o, ik wist niet dat dit online ging’. Maar Luuk denkt: nee. Dit is te doelbewust. Dit is niet per ongeluk. Dit is: ik zet dit erop, ik wil dat iedereen kijkt.
En dan die vraag: is ze intrinsiek slecht? Alsof we weer in de kerk zitten en de dominee over zonde praat. Nee, Luuk, dat is te zwaar. Misschien is ze gewoon gek op de camera. Misschien denkt ze: als ik het doe, wordt het nieuws. En ja, dat wordt het. Iedereen praat erover. Zelfs ik zit er nu over te schrijven, met mijn thee en mijn afstandsbediening.
Maar moet je nou echt denken dat iemand vanbinnen slecht is, omdat ze een video online zet? Of is het gewoon dat wij niet kunnen stoppen met kijken?
Liefs, Carla
Carla’s Column | Nieuwtje? Let me know 😘