Er zit een meisje in de media die maar één naam blijft noemen: Jan Smit. Niet als vriend. Niet als buurman. Nee, als droomprins van haar eigen sprookje. Lale Gül roept het van de daken, fluistert het in interviews, en laat het glimlachen in elke fotohoek.
Maar waarom? Omdat ze verliefd is? Nee, liefde is dit niet. Dit is marketing met een knipoog. Ze weet precies wat ze doet. Elke zin over Jan Smit is een steentje in haar eigen mediapad.
Jan Smit zelf? Die lacht erom. Hij zit in zijn stoel bij *Mooi Weer de Dam*, zingt over zee en zon, en denkt er niks bij. Maar Lale blijft stoken. Niet uit hartstocht, maar uit strategie.
Want in de media telt niet altijd wie je bent. Maar wie je wél laat denken dat je bent. En Lale speelt dat spelletje goed. Te goed misschien.
Maar houdt iemand haar nog serieus? Of is het gewoon een slimme grap die iedereen doorheeft, behalve Jan?
Liefs, Carla
Carla’s Column | Nieuwtje? Lemme know 😘