Je ziet het aan zijn ogen. Diepe frons, lichte trilling in de kaak. Jan Smit staat daar, voor de camera van SBS 6, en dan komt de vraag over Lale Gül. Alsof iemand op een vieze plek drukt. “Is dat die buurvrouw met die taart en die blote tieten?” zegt hij. En nee, het is geen grap. Het is een reactie van iemand die zat is van het geklets.
Niet dat het hem iets zou moeten doen. Maar stel je voor: je bent al jaren het gezicht van het gezellige Nederland, altijd vriendelijk, altijd netjes gekamd, en dan komt er ineens iemand die alles overhoop gooit met taart en emoties. En dan wordt jíj gevraagd wat jíj ervan vindt. Alsof jij de buurman bent uit een soap.
Jan is niet boos omdat Lale Gül wild over hem roept. Hij is boos omdat het weer gaat over tieten en taart. Alsof dat alles is wat er is. Terwijl hij gewoon aan het scheiden is, zoals de rest van ons ook gewoon mensen zijn met vieze vaat in de gootsteen.
De media willen drama. Maar soms is het gewoon een man met een droge keel en een lege agenda. En een vraag die hij al honderd keer heeft beantwoord – alleen nooit met taart.
Liefs, Carla
Carla’s Column | Nieuwtje? Lemme know 😘