Je ziet hem overal. Op voetbalvelden, bij gala’s, in de sportschool, altijd met een glimlach en een horloge om zijn pols. Nicky van der Gijp, zoon van de legendarische René, is plots overal. Maar één ding wil hij duidelijk maken: dat horloge? Niet van Cartier. “Het is een Casio,” zegt hij, alsof hij een kinderlijstje opdreunt. Alsof hij bang is dat mensen denken dat hij zich verheft.
Terwijl Nederland zich weer eens drukmaakt om een horloge, vraag ik me af: waarom? Is het nu al zo ver gekomen dat een jongen een Casio om mag, maar alleen als hij dat hardop zegt? Alsof we hem betrapt hebben op luxe. Alsof een Casio niet net zo goed kan blinken in het licht van de camera.
Intussen is hij dagelijks in beeld. Niet omdat hij iets heeft gewonnen, maar omdat hij iemand is. Of iemands zoon. En dat is genoeg. Voor sommigen. Anderen kijken scheef. Alsof hij iets verkeerd doet door gewoon te bestaan. Maar hij draagt geen Cartier. Hij draagt een Casio. En misschien is dat wel het meest opvallende van alles.
Liefs, Carla
Carla’s Column | Nieuwtje? Lemme know 😘