Eerst de thee. Dan de afstandsbediening. Dan de schok: een prinses tussen de tandpasta bij Kruidvat. Alsof je oma ineens in een rapvideo staat. Maar dan met meer sjaal en minder beats.
Laurentien. Ja, die van het paleis, het boek, de bril. Die praat nu tegen de camera van Boulevard alsof ze net haar laatste wortelstokje kwijt is. “Onwetend!” roept ze. En dat niet zachtjes. Jeroen Snel is het doelwit. Hij zei iets. Zij zei meer. Zo gaat dat in de mediawereld: wie harder roept, wint.
Maar wacht. Sinds wanneer doen prinsessen aan schapgevechten bij de drogist? Is dit nog representatief of al een soort mediareality? Je ziet haar staan, tussen de shampoo en de pindakaas, alsof ze een reclame wil maken voor betere taalvaardigheid. En misschien is dat ook zo. Maar toch. Het voelt raar. Alsof je koningin ineens bij de kassa van de Aldi staat met een bonnetje van 1,99.
Ze zegt dat Snel onwetend is. Hij zegt niets. Of hij zegt het niet op camera. Maar het gaat ook niet echt om hem. Het gaat om de plek. Waar horen prinsessen? Op het paleis? In een vergaderzaal? Of toch op het scherm, tussen de influencers en de ex-vriendinnen van voetballers?
Laurentien lijkt te kiezen voor optreden. En niet stilletjes. Nee, met vuur. Met stem. Met oordeel. En met een schap vol producten op de achtergrond die niemand koopt terwijl ze spreekt.
Is dit nu verdediging van een mening? Of gewoon een manier om gezien te blijven? Want één ding is zeker: iedereen kijkt. Ook al snap je niet helemaal waarom.
Liefs, Carla
Carla’s Column | Nieuwtje? Let me know 😘