Nou. Dat was dus even schrikken. Alsof je oude pantoffels plots niet meer passen. Yvon Jaspers, het gezicht van Boer Zoekt Vrouw, lijkt langzaam maar zeker uit beeld te verdwijnen. En niet zomaar – haar programma trekt ineens minder kijkers dan een oude aflevering van de Vriendinnen.
Eerst was het goud. Echt, goud. Elke avond: kijkcijfers als een tractor op volle snelheid. Maar nu? Minder dan een miljoen. En dan nog verslagen worden door een of andere soap uit België. Dat doet pijn. Alsof je eigen koe je niet meer herkent.
Ze noemen het nu al een “laatste stuiptrekking”. Alsof het programma in zijn sterfbed ligt, met een zak chips ernaast. Geen glorie meer, geen tranen in de schuur, geen “ik zoek de liefde op het platteland”. Gewoon… stilte.
Yvon zelf zegt niets. Maar haar stilte zegt genoeg. Jarenlang de koningin van het landelijk romantische drama, en nu? Nu is het alsof de stekker eruit is getrokken. Misschien is de boerse liefde gewoon niet meer hip. Of misschien zijn we gewoon allemaal moe van die zachte muziek en die zwaar opgemaakte tractors.
Maar hoor, ik zeg niet dat het verkeerd is. Gewoon… het is voorbij. Zoals oude koeien verdwijnen in de mist. Of zoals je oma ooit zei: “Als het niet meer lacht, is het tijd om te stoppen.”
En misschien is dat nou net het probleem. Het lacht niet meer. Het is niet meer leuk. Het is gewoon… dagelijkse tv geworden. Zonder de vonk. Zonder de lol. Zonder de koe.
Liefs, Carla
Carla’s Column | Nieuwtje? Let me know 😘
