Een voormalige mengvoederfabriek in Veghel, vol journalisten uit alle windstreken van Nederland. Niet voor een crisisconferentie, nee – voor een feest. Het Regiohelden Festival, vijfde editie, dit keer in handen van Omroep Brabant. Een plek waar regionale omroepen zichzelf vieren, lachen om elkaars clichés, en dan serieus worden over de kern: hoe onafhankelijk zijn we eigenlijk?
En dan valt de hamer: *“Wij zijn allemaal verslaafd aan ons eigen gelijk.”* Filosoof Lammert Kamphuis, op het podium, zet met één zin de hele zaal op zijn kop. Niet als aanklacht, maar als diagnose. Want wie denkt dat journalistiek objectief is, heeft nog nooit een mens ontmoet. En journalisten zijn mensen. Met voorkeuren. Met woonwijken. Met Taylor Swift in hun Spotify-lijst.
Maar hier zit het drama: degenen die het land moeten verbinden, wonen steeds vaker in bubbels waar de realiteit van de rest niet binnendringt. Amsterdam, ja. Maar ook het platteland. Beide denken ze namens Nederland te spreken – terwijl ze juist het meest afwijken. En dus worden ze niet serieus genomen. En dus worden ze niet goed verteld.
En dan? Dan wordt er gelachen. Andy Marcelissen steekt de draak met Brabantse trots, Limburgse carnaval, Friezen op hardstyle. Lachen is goed. Maar is het genoeg?
Nee. Want wat daarna komt, is belangrijk. De Regiohelden Awards. En daar wint RTV Oost – meerdere keren. Niet met een opiniestuk over het centrum, maar met verhalen van de rand: de vuurwerkramp, een sekte in Twente, een opa die Schalkhaarder was. Verhalen die geen kijkcijfers jagen, maar mensen bij elkaar brengen.
Want dat is de kracht van de regionale omroep: ze is er niet voor de trend. Ze is er voor de plek. Voor de herinnering. Voor de mens die niemand hoort – tot zij het zeggen.
Maar blijft de vraag: hoe kom je uit je bubbel? Kamphuis heeft tips. Stel je camera voor. Beschrijf, beoordeel niet. Check je woordkeuze. En: *speel*. Ja, speel. Want wie serieus is, moet ook durven lachen.
En dus eindigt een dag over polarisatie, macht en verantwoordelijkheid met een suggestie om Taylor Swift-teksten in presentaties te verwerken.
Misschien is dat het antwoord. Niet alles serieus nemen. Maar wel alles serieus bedoelen.
Liefs, Carla
Carla’s Column | Nieuwtje? Lemme know 😘