Wilfred Genee lacht. René van der Gijp rolt met zijn ogen. Johan Derksen zegt: “Ach, mevrouw.” En Tina Nijkamp? Zij zit thuis, met een kop thee, en roept naar de tv: “Nee, hou eens op met dat geklets.”
Het begon zo onschuldig. Een grapje hier, een knipoog daar. Maar nu? Nu klinkt het alsof je per ongeluk een pornofilm hebt opgezet terwijl je gewoon wilde weten wie er in de finale van The Voice Kids komt.
Tina zegt het met een glimlach, maar ze meent het serieus: “Het is niet meer leuk.” En ze heeft een punt. Want wat is nu precies het doel van Vandaag Inside? Een mediaprogramma? Of een middagpraatshow voor mannen die denken dat ‘vrouw’ een scheldwoord is?
Ik zeg niet dat humor moet worden verboden. Nee, nee. Maar moet je echt weten hoe een vrouw ‘van binnen’ ziet? Moet je echt weten hoe een zangeres ‘in bed’ ligt? Nee. Echt niet.
Ik snap het wel, hoor. Die jongens willen aandacht. Ze willen lachen. Maar soms is lachen net zo oud als je voetbalschoenen uit 1987. En dat is nu precies het probleem. Ze denken dat ze vrij zijn, maar ze zitten vast in een oude, stoffige grap.
En Tina? Zij is niet de moeder van de groep. Ze is de buurvrouw die zegt: “Hé, zet eens zachter, ik probeer te lezen.” En weet je wat? Ze heeft gelijk.
De tv is vol. De tijd is vol. En wij, gewone mensen met afstandsbedieningen en thee, willen gewoon rust. Geen scheldwoorden verpakt als humor. Geen ‘vrijheid’ die alleen vrij is voor mannen met een buik en een biertje.
Dus: Johan, René, Wilfred. Luister eens. Niet alles moet grappig zijn. Soms is het gewoon ongemakkelijk. En Tina? Dank je wel. Voor de thee. Voor de moed. En voor het zeggen wat wij allemaal denken: “Stop ermee.”
Liefs, Carla
Carla’s Column | Nieuwtje? Let me know 😘