Gisteren weer. Ik zit op de bank, koffie in de hand, afstandsbediening binnen handbereik, en daar zit-ie: Dave Maasland. Keurig gekleed, bril op, blik serieus. Alsof hij net uit een tech-lab is gestapt. Maar dan denk ik: wacht, eet die man eigenlijk wel?
Want volgens de bron – en ik geloof het graag – eet Dave Maasland nooit voor hij bij Vandaag Inside zit. Niet uit principe. Niet vanwege een dieet. Nee, uit angst. Angst dat hij tijdens de uitzending opeens moet poepen. En niet zomaar poepen. We hebben het over een diarree-aanval. Live op tv. Midden tussen de mannen.
Stel je voor. Je zit rustig te praten over phishingmails en deepfakes, en dan – opeens – een steek in je buik. Een zweetuitbarsting. Je kijkt snel naar de cameraman. Die kijkt terug. Hij weet het. Iedereen weet het. Het is afgelopen. Het is voorbij. De presentator zegt: “We gaan even naar de reclame,” en Dave verdwijnt achter de gordijnen als een man die weet dat hij nooit meer terugkomt.
Maar waarom zo bang? Is het zo erg? Nou, ja. Stel je voor dat jij elke week moet vertellen dat je computer is gekaapt, terwijl jouw eigen lichaam zich op dat moment ook aan het hacken is. Je bent de expert, de held, de cybermannetje. En dan laat je lichaam je in de steek. Het is net alsof je antivirusprogramma zelf een virus heeft.
En toch. Hij doet het. Weer en weer. Zonder eten. Zonder koffie. Zonder troost. Alleen met zijn kennis en een lege maag. Voor ons. Voor de waarheid. Voor de digitale veiligheid. Dat is toewijding. Dat is opoffering.
Maar serieus, Dave: eet dan een boterham. Of neem Imodium mee. We willen je terug. Alleen niet tijdens een darmaanval.
Liefs, Carla
Carla’s Column | Nieuwtje? Let me know 😘