De markt geeft geen krakel

De klant is geen emotionele knoedel aan een CRM, maar een cashflow in wording. Toch blijft Salesforce, dat zich jarenlang in het harnas van zakelijke sentimenten wrong, doen alsof AI de wereld redder dan een zendingsarts in een dorpskerk. Nu roept men dat de Einstein AI ‘beschikbaar wordt in andere platforms’ – alsof we daar in de boardroom van ABN Amro wakker van liggen. Alsof iemand bij Unilever zit te denken: *laat die AI dan maar in mijn Slack, als het maar geen extra licentiekosten geeft*.
Natuurlijk maakt Salesforce zijn AI toegankelijk in Claude. Net zoals L’Oréal zijn parfum verkoopt bij de Dirk: om de distributieketen te optimaliseren. Maar laat niemand geloven dat dit altruïsme is. Dit is paniek verpakt in een open-API-jasje. Salesforce zit met een groei die sneren begint, terwijl Microsoft met zijn Copilot op elk scherm kruipt alsof het de pest is. Dus wat doet Marc Benioff? Hij gooit zijn AI in de armen van Anthropic, hoopt op netwerkeffecten, en roept: *kijk, we delen!* Alsof je in een pokerwedstrijd je hand laat zien omdat je bang bent voor de blinden.
Maar wie betaalt hier eigenlijk de rekening? Anthropic krijgt een vleugje zakelijke legitimiteit, Salesforce een schijn van interoperabiliteit. En de klant? Die betaalt dubbel. Eerst voor de CRM, dan voor de AI-lagen erboven – allemaal verpakt als ‘innovatie’. De realiteit is simpel: als je AI moet ‘beschikbaar maken’ in andere tools, dan heb je al verloren. De winnaars bouwen een ecosystem waar alles in huis gebeurt. Apple. Amazon. Google. Zij doen geen deals met derden om relevant te blijven.
Deze move is geen strategie, het is een reddingsoperatie. En in de wereld van kapitaal telt alleen wat je kunt monitiseren, niet wat je kunt delen. Salesforce had moeten investeren in diepte, niet in oppervlakkige integraties. Want wie zijn AI uitdeelt als snoep op een carnavalsoptocht, heeft al geen idee meer wat het waard is.

Met zakelijke groet ,
Maurits Droogleever Fortuyn
Hoofdredacteur Redia.nl | Media Business