Ik zit hier met mijn thee, afstandsbediening in de hand, en denk: wéér een sportvrouw die overstapt naar de buis. Maar wacht – geen vast contract? Alleen een proef? Alsof ze een nieuwe shampoo uitprobeert: even testen of het schuim blijft zitten.
Estavana Polman, handballegende, stopt met gooien en vangen, en begint nu met luisteren en vragen stellen. Bij VI. Maar niet zoals de rest – geen dikke contracten met initialen en cijfers erachter. Nee, gewoon: ‘Komt het binnen? Zit er plezier in?’ Alsof je een nieuwe bank probeert. ‘Zit comfortabel? Geen pijn in de billen? Dan blijf ik wel zitten.’
En dan de omroepen. Opeens staat iedereen te trappelen. Alsof ze allemaal in één keer een vrouw zoeken die écht kan praten, écht kan lachen, écht weet wanneer iets serieus is. En ja, Estavana heeft dat. Ze kijkt je aan alsof ze weet wat je denkt. Gevaarlijk voor tv.
Maar goed: proefperiode. Geen verplichtingen. Geen ‘tot wanneer God ons scheidt’. Gewoon: ‘Zien we elkaar volgende week nog?’ Dat is juist verfrissend. In een wereld waarin iedereen meteen een carrière moet bouwen, zegt zij: ‘Even kijken of het klikt. Zo niet? Dan ga ik weer ballen gooien. Of thee drinken. Net als jij.’
Liefs, Carla
Carla’s Column | Nieuwtje? Let me know 😘