Gargamel klikt op LinkedIn

De man die dacht dat hij de baas was over de digitale smurfendorp, heeft eindelijk zijn laptop opengeslagen. En wat ziet hij? Een landschap van zelfgemaakte medailles, gestolde ambitie en het onaantastbare geloof in ‘personal branding’ als reddingsboei in een zee van irrelevante updates. Sarah Hagens, nota bene, durft het aan om dit krioelende ecosystem van management-consultants-met-een-traumaboom en solopreneurs-die-geen-klanden-hebben te vergelijken met het rijk van Gargamel. En weet je wat? Ze heeft verdorie gelijk.
LinkedIn is allang geen professioneel netwerk meer. Het is een digitale polder waar iedereen CFO is van zichzelf, waar ‘disruptie’ harder wordt gezegd dan gedaan, en waar ‘ik ben trots om te delen’ synoniem is geworden voor ‘ik heb iets dat niet verkoopt’. De content? Een mengsel van zelfverheerlijking, emotionele incontinentie en de geestdodende herhaling van buzzwords die zelfs een AI-taalmodel zou laten blozen. Maar wie profiteert ervan? Precies: niemand. Behalve de algoritmes. En misschien Gargamel, als hij erop zou surfen met een glas Chardonnay in de hand.
De economische realiteit van LinkedIn is simpel: het produceert meer illusies dan inkomsten. Mensen investeren uren in het curaten van een persoonlijkheid die niemand wil inhuren, terwijl bedrijven miljoenen pompen in employer branding die uiteindelijk landt in een feed waar zelfs een vacature voor een Chief Happiness Officer verdwijnt in de anonimiteit. ROI? Onmeetbaar. Want wat meet je op? Aantal likes op een post over ‘het einde van de werkweek’? Of het aantal keer dat iemand ‘gefeliciteerd’ typet onder een promotie die niets betekent?
Wat we hier zien, is de triomf van de vorm over de substantie. Een platform dat ooit gericht was op netwerken, is nu een circus van zelfverkondiging waarin elke geit een kroon draagt. En dan durven ze nog te klagen over ‘toxiteit’. Alsof je verwacht dat een zwembad schoon blijft terwijl iedereen erin plast onder het mom van ‘authenticiteit’.
De oplossing? Eenvoudig. Stop met doen alsof LinkedIn een zakelijk instrument is. Het is entertainment. Net als de rest. Kijk ernaar met dezelfde afstandelijkheid als je een aflevering van *Expeditie Robinson* bekijkt. Alleen dan met meer PowerPoint en minder zon.
De overlevenden van dit digitale dierentuin zijn niet de slimste, maar degenen die snappen dat niemand echt kijkt — en dat juist daarom alles wordt gepost.

Met zakelijke groet ,
Maurits Droogleever Fortuyn
Hoofdredacteur Redia.nl | Media Business