Stel je voor: je zit in een sporthal in Den Helder, het licht is gedimd, iemand met een microfoon roept dat God net jouw naam heeft genoemd. Je voelt een warmte in je buik, of misschien is het gewoon de verwarming. Jelthe Kloens, de man die zegt te genezen via Gods kracht, legt zijn handen op je hoofd – en hop, kanker weg? Of in elk geval de hoop op een wonder.
Kloens is terug. Niet met een medisch diploma, maar met een missie. Zijn ‘genezingsdiensten’ trekken publiek als een moderne circus, alleen dan met minder clowns en meer tranen. In andere gemeenten leidde dat tot protest, ook van medici die denken: dit is gevaarlijk. Niet omdat ze tegen wonderen zijn, maar omdat mensen medicijnen stopzetten met de zin: “God heeft me aangeraakt.”
Maar hier komt het leuke: hij komt naar Den Helder. En wie zegt dat Den Helder geen spirituele upgrade kan gebruiken? Toch vraag ik me af: waarom lukt het altijd weer om dit soort bijeenkomsten te organiseren onder de radar van de publieke verantwoording? Geen probleem als entertainment – stel, het zou op Prime Video komen: ‘Faith Healer: The Series’, geniaal gecast, must-watch drama. Maar als mensen hun laatste spaargeld uitgeven voor een handoplegging, dan schuift het van genezing naar exploitatie.
Want laten we eerlijk zijn: wie geneest er nou echt? De zieke of de behoefte aan hoop in tijden van onzekerheid? Kloens zegt dat God spreekt. Ik zeg: check de bron. En de CV. En of er een nooduitgang is, voor als het wonder uitblijft.
Liefs, Carla
Carla’s Column | Nieuwtje? Lemme know 😘