Pfff, zeg. Dat was het eerste wat Guido Weijers zei toen iemand weer eens vroeg of hij Claudia de Breij nou ‘verslaat’ dit jaar. Alsof oudejaarsconferences een voetbalwedstrijd zijn. Thuis op de bank met een glas wijn, en dan denken: wie wint er, de grappenmaker van SBS 6 of de vrouw van de NPO? Alsof het om doelpunten gaat.
Maar nee. Het is geen duel. Het is geen race. Het is gewoon… cabaret. Twee mensen, een microfoon, een jaar vol gekte, en dan: lachen. Of hopen dat je lacht. Want laten we eerlijk zijn, soms is het gewoon een beetje zwaar. Dan denk je: o ja, dit jaar gebeurde ook nog dat. En dan lach je, of je huivert.
Guido zegt: laat me met rust over Claudia. Niet dat hij haar niet mag. Nee, het is gewoon: waarom moet het altijd om vergelijken gaan? Waarom kan niet gewoon twee keer cabaret zijn? Twee keer iemand die het jaar op een rijtje zet, met een knipoog, een zucht, en een paar goede moppen?
Maar de media willen drama. Dan is het: ‘Wie wint?’ Alsof het om een finale gaat. Alsof er een gouden beker is voor degene die het meeste lachsalvo’s oproept. Terwijl het eigenlijk gewoon om één ding gaat: of je je oudejaarsavond erger vindt dan het nieuws van 2024, of erger vindt dan je schoonmoeder tijdens kerst.
En Guido? Die wil gewoon zijn ding doen. Zonder al die druk. Zonder dat iedereen zit te kijken of hij ‘beter’ is dan Claudia. Hij wil gewoon dat mensen genieten. Dat ze denken: o ja, dat was grappig. Of: o jee, dat was me dit jaar. En dan toch lachen.
En Claudia? Zij wil vast hetzelfde.
Dus misschien is het tijd om eens te stoppen met vragen wie ‘wint’. Want weet je wat het is? Niemand wint. We verliezen allemaal een beetje, als je het mij vraagt. Maar als we dan toch moeten, dan doen we het met een glimlach. En een beetje sarcasme. En misschien een shotje jenever.
Liefs, Carla
Carla’s Column | Nieuwtje? Let me know 😘