Vier huizen geen hoofd

Een minister die denkt dat je een publieke omroep kunt redden met organisatiestructuren, heeft nog nooit een redactiekamer vanbinnen gezien. Wat hier als ‘hervorming’ wordt verkocht, is niets meer dan een bureaucratische sjoemeloperatie met een glimlach. Vier omroephuizen? Alsof je met een scheidingslijn op een PowerPointdiagram de crisis van de publieke zender kunt oplossen. Alsof NOS en NTR samen één ‘omroep’ kunnen vormen zonder dat de redacteuren in opstand komen — of erger: zonder dat het publiek het merkt.
Het Commissariaat ziet het tenminste aankomen. Kritisch? Natuurlijk. Maar kritiek is geen strategie. De kern ligt niet in de structuur, maar in de ziel. En die ziel is allang verdwenen in een moeras van subsidieafhankelijkheid, plichtprogrammering en een geobsedeerdheid met ‘diversiteit’ in vorm, niet in inhoud. Wie denkt dat het verdwijnen van een ledensysteem iets oplost, begrijpt niets van macht. Het systeem was allang dood — het lichaam hing alleen nog aan de infuus.
De NPO zit met een structureel probleem: het gelooft dat het een dienstverlener is, terwijl het een merk had moeten zijn. Terwijl commerciële zenders bouwen op data, snelheid en herkenbaarheid, zit de publieke omroep te sjoelen met ‘omroepvorming’ alsof we in 1987 zitten. Vier huizen? Prachtig. Maar wie gaat erin wonen? En wie betaalt de huur?
De enige echte hervorming zou zijn: stop met spelen. Doe wat RTL doet — investeer in IP, verkoop rechten, bouw een ecosystem waarin inhoud écht rendeert. Maar nee. In plaats van markt, kiezen we voor machtsverdeling. In plaats van impact, kiezen we voor representatie. En in plaats van verantwoording aan het publiek, kiezen we voor loyaliteit aan het systeem.
Zolang de NPO blijft geloven dat een organisatieplan een visie kan vervangen, zal elk hervormingsvoorstel niets zijn dan een grafinscript met een glimlach.

Met zakelijke groet ,
Maurits Droogleever Fortuyn
Hoofdredacteur Redia.nl | Media Business