Weet je wat ik vandaag weer zag? Iemand die zich kwaad maakte over mensen die zich kwaad maken. En dan niet zo’n beetje. Nee, volle bak. Alsof je een emmer afval leegt over een vuilnisbelt die al overvol is.
Harm Edens. Ja, die. Die nog steeds denkt dat hij met zijn podcast de wereld gaat redden van Johan Derksen. En niet zomaar: hij vindt dat Derksen en z’n vrienden de samenleving vergiftigen. Vergiftigen! Alsof ze in het donker zitten met een injectiespuit vol haat en iedereen stiekem volspuiten tijdens het journaal.
Maar weet je wat echt grappig is? Dat Harm zelf ook al jaren in een microfoon schreeuwt over dezelfde mensen. Alleen dan met meer ademhaling. Meer ‘ik vind dit zo erg voor de maatschappij’. Maar uiteindelijk zit hij ook op de bank, met een biertje, en roept: “Die gasten zijn smakeloos!”
Alsof smaak iets is wat je in de apotheek kunt halen. “Ja, ik neem twee weken lang smaak, met een lepel cynisme erbij.”
Enfin. Harm zegt dat het hem doodziek maakt. Nou, mij maakt het doodziek dat iedereen zich zo doodziek maakt. Alsof er niks belangrijks gebeurt in de wereld, en wij gewoon de hele dag moeten zitten luisteren naar mannen boven de zestig die elkaar beledigen alsof het een sport is.
Maar hoor. Misschien is dat nou juist het punt. Misschien is Vandaag Inside niet bedoeld als les in ethiek. Misschien is het gewoon een plek waar drie oude heren lullen over voetbal en bier, en waar Harm dan weer over schrijft alsof het een staatsgreep is.
En wij? Wij zitten er tussenin. Met onze afstandsbediening in de hand, een kop thee, en de vraag: moet ik nou kiezen? Moet ik kant kiezen tussen de botte gasten of de nuchtere gast?
Nee. Ik kijk gewoon of er iets leuks op tv is. En als dat Vandaag Inside is, dan is het Vandaag Inside. En als Harm erover roept, dan zet ik het geluid wat zachter.
Liefs, Carla
Carla’s Column | Nieuwtje? Let me know 😘