Er gebeurt iets in Schagen. En nee, het is niet dat ze eindelijk een bakker hebben gevonden die om zeven uur open is.
Op de redactie daar – klein, hard, vol papieren en koffiekopjes – zitten Ed van Oerle en Ronald Boutkan. Twee hoofdredacteuren. Twee mannen die nog weten hoe je een bron belt in plaats van een tweet deelt. En terwijl de rest van de media wereld denkt dat ‘nieuw’ betekent ‘sneller, harder, gekker’, zijn zij bezig met het tegenovergestelde: terug naar het begin.
Naar het fundament.
Want journalistiek is niet het aantal artikelen per dag. Het is niet hoe vaak je oplicht in een trending topic. Het is het gesprek met de vrouw die bang is voor haar huurverhoging. Het telefoontje naar de burgemeester die niet wil praten. Het stukje grond dat je claimt door gewoon te blijven staan en te zeggen: ‘Dit is belangrijk.’
En dat is precies wat Schagen doet. Ze draaien niet door. Ze heruitvinden. Ze vragen niet ‘kan het sneller’, maar ‘is het waar?’ Ze hebben geen behoefte aan viraliteit. Ze willen dat mensen hun naam kennen, niet omdat ze schreeuwden, maar omdat ze iets deden.
In een tijd waarin iedereen redacteur is geworden via een TikTok-account, is het bijna revolutionair om twee mensen te zien die nog weten wat een deadline betekent – en waarom het ertoe doet.
Ze zijn niet op zoek naar volgers. Ze zijn op zoek naar de waarheid. En als je dat hoort, klinkt het bijna ouderwets. Maar soms is ouderwets precies wat je nodig hebt.
Liefs, Carla
Carla’s Column | Nieuwtje? Lemme know 😘