Oranje biedt RIO aan

Nederland speelt voetbal en de kijkcijfers klauteren naar een niveau dat alleen nog wordt gehaald door de Nationale Postcode Loterij. 11,5 miljoen kijkers – op een dinsdagmiddag, midden in de nacht – is geen prestatie van het voetbalelftal, maar van het mediakartel dat erop inspeelt. Koeman mag zich de coach noemen, maar de echte winnaar zit achter de cijfers: de reclame-industrie.
RTL, met zijn exclusieve rechten op de wedstrijd, transformeerde een sportmoment tot een nationaal medisch incident: iedereen moest erbij zijn, of je nu voetbal haat of niet. De kijkcijfers zijn niet een maatstaf voor passie, maar voor schaal. En schaal betekent macht. Macht om prijzen op te drijven voor adverteerders. Een spotje van twintig seconden tijdens Nederland-Marokko? Die verdiende meer dan een fulltime-inkomen van een leraar. Zo simpel is het.
Prime Video, die de EK-kwalificatie rechtstreeks aanbiedt, zit er gelukkig buiten. Geen noodzaak om te pogen ‘het volk’ tevreden te stellen met folkloristische uitspattingen. Zij focussen op de klant die betaalt, niet op de massa die maar kijkt omdat ‘iedereen erover praat’. Het is geen toeval dat hun ROI stijgt terwijl de publieke zenders blijven vechten met dalende engagementcijfers buiten de sportperiodes.
De waarheid? Voetbal is geen sport meer. Het is een distributiekanaal voor consumptie. De 11,5 miljoen kijkers waren geen fans, maar een marktsegment. En Koeman? Een tijdelijke presentator van een show die al jaren wordt gefinancierd door de zwakke weerstand van de gemiddelde Nederlander tegen sociale druk. Wie wint? Niet Marokko. Niet Nederland. Maar de reclamebureaus, de mediabouwers, de data-analisten die nu al bezig zijn met de volgende ‘must-see’-gebeurtenis.

Met zakelijke groet ,
Maurits Droogleever Fortuyn
Hoofdredacteur Redia.nl | Media Business