Je ziet het op tv: mensen op een spoor, treinen die stoppen, chaos op het station. En dan komt Ronald Molendijk in beeld, met die stem van ‘ik zeg gewoon wat ik denk’. Hij vindt het gekkenwerk. “Rem niet”, zegt hij. Alsof je een trein kunt laten doorrijden over mensen. Alsof dat ooit mag.
Maar goed, hij bedoelt: maak geen plek voor actie op sporen. Burgemeester zei al: verboden. Toch gingen ze. En Ronald snapt niet waarom je zo’n actie doet. “Doe het dan thuis”, zegt-ie bijna. Of op een plein. Maar niet waar treinen rijden. Daar kan iemand doodvallen.
Het gaat natuurlijk niet om de trein. Het gaat om Palestina. En om stem. Maar Ronald denkt: zo pak je het verkeerd aan. Je schreeuwt harder, maar niemand hoort je. Je blokkeert een spoor, en de rest zegt: “Rot op, laat me naar mijn werk.”
Misschien had-ie gelijk. Of misschien is hij gewoon bang voor drama. Maar één ding is zeker: als een trein moet remmen, dan remt-ie. Of Ronald wil of niet.
Liefs, Carla
Carla’s Column | Nieuwtje? Lemme know 😘