Ik zat gisteren thee te drinken, terwijl de afstandsbediening weer verdwenen was tussen de kussens. Zoals altijd. En ineens dacht ik: waar is eigenlijk Yvonne Coldeweijer gebleven?
Niet op tv. Niet op Insram. Niet in mijn vriezer. Nee, serieus, ik dacht echt: is ze verhuisd naar Zwitserland? Of werkt ze nu bij de Belastingdienst?
Maar nee. Het blijkt: ze zit vast aan een contract. En niet zomaar eentje. Een exclusief contract. Bij Talpa. Alsof je een abonnement hebt op alleen maar zalm, terwijl je eigenlijk trek hebt in kroket.
Ze mocht haar eigen serie maken. Spannend! Maar nu mag ze er niet over praten. Niet op socials, niet in interviews, niks. Alsof je een feestje hebt georganiseerd en dan niet mag zeggen hoeveel taart er was.
En toen vroeg iemand haar: ‘Hoe gaat het met je serie?’ En weet wat ze zei? ‘Oninteressant.’
Niet boos. Niet dramatisch. Gewoon: oninteressant. Alsof ze over het weer praatte. Alsof ze zei: ‘Ja, het regent.’
Maar dat is juist het gekke. Dat het niet mag groeien. Dat het niet mag leven. Dat ze niks mag delen. Geen achterkamertjes, geen blooperreel, niet eens een klein beetje roddel. Niks.
En dan zeg je: ‘Oninteressant.’ Maar is het dat echt? Of is het gewoon doodgemaakt door een contract dat strakker zit dan mijn broek na de kerstmaaltijd?
Ik weet het niet. Maar ik mis haar wel. Niet omdat ze super relevant was, maar omdat ze tenminste iets probeerde. En nu zit ze stil.
En ik zit hier, met een lege mok en een afstandsbediening die nooit terugkomt.
Liefs, Carla
Carla’s Column | Nieuwtje? Let me know 😘