RTL problemen drijven cijfers aan

Twee op de drie onderzoeksjournalisten stuiten op tegenwerking van woordvoerders. Geen nieuws, zeg je? Nee. Maar wel een symptoom van een zieke cultuur — een cultuur die we op de Zuidas allang hadden moeten uitroeien.
Er is niets nieuws onder de zon, alleen nieuwe manieren om onrendabel gedrag te verpakken als ‘maatschappelijke verantwoordelijkheid’. De VVOJ-peiling? Een verzameling anekdotes met een laag percene, net als die ‘duurzaamheidsscore’ van jouw fondsmanager. Maar de kern is scherp: communicatieafdelingen blokkeren, vertragen, filteren. En daarmee ondermijnen ze precies datgene waar ze publiekelijk zo trots op zijn: transparantie.
Laat me duidelijk zijn. Ik heb geen medelijden met journalisten. Ik heb medelijden met het systeem. Want elk uur dat een onderzoeksjournalist verspilt aan een woordvoerder die ‘toestemming moet vragen aan de directie’, is een uur die niet wordt besteed aan het vinden van feiten. En elk uur dat een communicatieadviseur denkt dat hij de waarheid mag slijpen, is een uur te veel in een keten van laf management.
Bekijk het economisch: tijd is geld. En tijd die wordt verspild aan interne goedkeuringen, is tijd die niet rendeert. Stel je voor: een nieuwsredactie, gesubsidieerd via abonnementen en adviews, moet wachten op een woordvoerder van een overheidsinstantie die wordt betaald uit belastinggeld. Wie heeft er baat bij dat traject? Alleen de bureaucraat. Die voelt zich machtig door vertraging.
Maar hier komt de crux: dit is geen probleem van ‘slechte communicatie’. Het is een probleem van laag rendement. En in een wereld waar Prime Video elk kwartaal zijn contentbudget optimaliseert, waarom zouden wij als samenleving nog tolereren dat een woordvoerder met een salaris van €8.500 bruto per maand de waarheid blokkeert voor ‘afstemming’?
Kijk naar RTL. Zij zijn niet meer het probleem — zij zijn de markt. Hun kijkcijfers, hun ROI op true crime, hun schaal — dat is waar de druk vandaan komt. En ja, hun journalistiek is soms ruw. Maar ruw is beter dan traag. Ruw levert oplage op. Traag levert vergaderingen op.
De voorspelling? We zullen minder woordvoerders zien. Niet vanwege morele opstand, maar vanwege kostenoptimalisatie. De communicatieafdeling van morgen is slanker, sneller, en vooral: minder geneigd om als ‘filter’ te fungeren. Want filteren levert niets op. Alleen blokkeren. En in een tijdperk van AI-gestuurde research, is blokkeren het enige wat sneller faalt dan een vertrager.
Het is tijd dat communicatie niet meer wordt gezien als een schild, maar als een distributiekanaal. Anders verdwijnt het gewoon. Net als de redacties die te lang wachten op toestemming.

Met zakelijke groet ,
Maurits Droogleever Fortuyn
Hoofdredacteur Redia.nl | Media Business