Ik zat gisteren te kijken naar de talkshow waarin Jort Kelder weer eens met zijn mond vol tanden stond. Niet omdat hij iets verkeerd zei, maar omdat hij precies zei wat hij altijd zegt: iets provocerends, met een knipoog, alsof hij denkt dat hij de enige is die de waarheid durft te spreken. Alsof hij denkt dat hij Chuck Norris van de economie is. Maar dan zonder karate. Catherine Keyl keek mee. … [Read more...] about Catherine Keyl over Jort Kelder
toon
Thijs Römer geniet van taakstraf
Je zit thuis, kijkt Netflix, eet een pak friet en denkt: wat is nou echt straf? Thijs Römer zegt dat zijn taakstraf ‘feest’ was. Ja, feest. Niet ‘verschrikkelijk’, niet ‘zwaar’, niet ‘sorry’. Feest. Ik snap het wel, hoor. Je moet opruimen, mensen helpen, iets doen met je handen. Geen gezeur op kantoor, geen e-mails, geen Zoomvergaderingen. Gewoon: een straat schoonmaken, een oude vrouw over … [Read more...] about Thijs Römer geniet van taakstraf
Een stem die niet klinkt
Tata Steel benoemt een ‘chantabele’ communicatiedirecteur. Alsof charme een functieprofiel is. Alsof een zachte stem een crisis kan wegpuffen. Alsof het verleden van Donald Pols — want ja, we weten wie hij is — minder zwaar weegt dan de manier waarop hij het zegt. En daar, precies daar, ligt het probleem. Niet in de benoeming. Maar in de stilte eromheen. Pols komt van Milieudefensie. Een held voor … [Read more...] about Een stem die niet klinkt
Marc-Marie Huijbregts verrast met hondverhaal
Er zat een hond in de podcast. Niet letterlijk, hoor. Maar zo voelde het wel voor Raymond Mens. Die luisterde naar Marc-Marie Huijbregts, die weer eens een verhaal vertelde alsof het een comedy was. Over trouwens: een hond. Een beest dat je niet zomaar wegzet als het je niet meer uitkomt. Maar Marc-Marie deed alsof het een mop was. “Ja, ha-ha-ha,” zei hij, “leuk, leuk, leuk.” Raymond schudde … [Read more...] about Marc-Marie Huijbregts verrast met hondverhaal