Videoland en Tony’s drijven de popcorn economie

Een reep chocola met popcorn. Niet omdat de mensheid daarop zat te wachten, nee – maar omdat iemand ergens in een boardroom dacht: “Hoe kunnen we nou écht onzichtbaar blijven in de schaduw van Netflix?” En dan, als een soort postmoderne reddingsactie: een streamingservice en een chocoladefabrikant besluiten samen een snoepgoed te lanceren dat smelt in de mond, maar nooit in de businesscase.
Videoland – ja, die hebben we nog – koppelt zich aan Tony’s Chocolonely. Niet voor een campagne met impact, nee, voor een winactie: koop een reep, win een jaar gratis streamen. Alsof iemand nog een reden nodig heeft om abonnementen te verlengen die hij al twee jaar niet meer kijkt. Wat hier gebeurt, is geen marketing. Het is een wanhopige poging tot zichtbaarheid door middel van suiker en zout.
Maar laten we duidelijk zijn: dit is geen samenwerking, dit is een overlevingsstrategie in slow motion. Tony’s verkoopt morele superioriteit in een goudpapiertje, Videoland probeert zich te verpopulairden met een product dat je in de kroon vindt naast de Mars. En samen denken ze dat ze iets creëren wat ‘synergie’ heet. Het is geen synergie, het is een joint venture in mediocrity.
Een jaarabonnement als prijs? Alsof dat nog een motivatie is. Alsof de consument niet allang weet dat hij voor vijf euro per maand al toegang heeft tot een heel universum van content – inclusief series die zelfs in Nederland af en toe aandacht trekken. Nee, wat hier speelt, is pure desparatie. Een poging om de merkbelofte te verleggen van ‘kwaliteit’ naar ‘leuk extraatje’. Alsof je bij IKEA een gratis pluche hertenhoofd krijgt bij je BILLY-boekenkast.
En toch: het werkt misschien. Want de Nederlander houdt van een actie. Van een gratis truc. Van een reep met popcorn die niet smelt, maar wel een beetje in je broekzak blijft plakken. Maar laat niemand denken dat dit innovatie is. Dit is poldermarketing op z’n best – of eigenlijk: op z’n slechtst. Geen visie, geen scherpe strategie, alleen een mengeling van sentiment en suiker.
De toekomst van media? Niet in de content. Maar in de reclame die eromheen wordt geslingerd. En als het moet, met een reep die niemand wil, maar iedereen koopt omdat er iets gratis bij zit.

Met zakelijke groet ,
Maurits Droogleever Fortuyn
Hoofdredacteur Redia.nl | Media Business