Nou, daar zit ik dan. Met mijn thee. En de afstandsbediening. En de vraag: wie gaat er nou weer zitten knuffelen met een microfoon bij SBS 6? Wilfred Genee, die net nog zei: “Ik doe alles serieus”, en dan ineens: Mi Dushi. Alsof je na jaren nieuwslezen ineens een musical opent over liefde in een koffietent.
Maar goed. Het is gegaan. Mensen vonden het zoet. Te zoet. Alsof iemand de suikerpot om heeft gegooid. En nu? Nu zegt iedereen: “Maar Wilfred, doe het nog eens!” Nee, hoor. Hij zit vast al te denken aan zijn volgende stap. Misschien een quiz over historische broeken? Wie weet.
Maar dan komt zij. Wendy van Dijk. Vroeger bij RTL, nu overal. Ze kan lachen, ze kan huilen, ze kan presentatie. Zou zij het stokje oppakken? Van Dushi 2.0? Een wereld waarin iedereen vrienden is, niemand kwaad is, en alles oplost in een glimlach? Stel je voor: zij met een hoofdtelefoon, zingend over verbinding. In een jurk. Met licht erachter.
Maar wacht. Is dat nou wat we willen? Nog meer zoetheid? Of willen we gewoon iemand die zegt: “Hé, het is soms klote, maar we doen mee”? Want dat is media. Niet alles hoeft te glimmen. Soms is een stilte beter dan een lied.
Toch weet ik één ding zeker: als Wendy het wordt, dan zit ik erbij. Met thee. En zonder verwachting. Want na Wilfred weet je: het wordt nooit wat je denkt. Het wordt altijd gekker.
Liefs, Carla
Carla’s Column | Nieuwtje? Let me know 😘