Soms denk ik: wat zou er gebeuren als ik mijn yogamatje uitrol in de redactiekamer? Zou iemand dan ook tegen me zeggen: “Lekker bezig, Carla, maar blijf alsjeblieft wel efficiënt”?
John de Mol, de man die ooit de zender vormde waarop ik mijn eerste column schreef (niet waar, maar voelt zo), heeft onlangs hardop gedacht over de toekomst van tv. En dan bedoel ik niet de toekomst met raketten en hologrammen, maar de toekomst waarin niemand meer live op tv hoeft te zijn omdat het gewoon te duur is.
Wendy van Dijk, lang het gezicht van SBS 6, is tegenwoordig vaker te vinden op haar mat dan in beeld. Niet omdat ze opeens een midlifecrisis heeft met een sidekick van een smoothiebar, maar omdat de keuzes in de media nu eenmaal anders liggen. En John de Mol, de baas, zegt het ronduit: live is te duur. Alsof live-tv een luxe is, zoals caviar of een parkeerplek in Amsterdam-Zuid.
Maar wacht – als live te duur is, waarom zitten wij dan nog steeds elke avond voor de buis te kijken naar mensen die doen alsof alles spontaan is, terwijl het allemaal tot op de seconde is uitgestippeld? Is het dan niet juist goedkoper om gewoon op te nemen? Of is het juist juist het tegenovergestelde: dat de spanning van live zoveel kijkers trekt dat het de kosten waard is?
Wendy, die ooit met een microfoon door een circus van emotie liep, is nu blijkbaar de ster van haar eigen woonkamer. En ik vraag me stilletjes af: misschien is dat wel de meest moderne carrière die er is. Thuis blijven, je mat uitrollen, en wachten tot de wereld weer om jou draait.
Maar nee. De waarheid is gewoner. Er is gewoon minder werk. Niet omdat Wendy minder goed is, maar omdat de rekeningen van de zender anders uitkomen. En wie telt dan het geld? Niet de kijkers. Niet de presentatrices. Maar de mannen met de Excel-tabellen.
Ik zeg niet dat we allemaal een mat moeten kopen. Maar misschien moeten we wel vaker stilzitten. En luisteren. Want soms zeggen mensen als John de Mol zoveel zonder het te willen zeggen.
Liefs, Carla
Carla’s Column | Nieuwtje? Let me know 😘