Oef, wat een timing. Alsof iemand een kop thee laat vallen op het moment dat je ‘ja’ zegt tegen de trouwring. Wilfred Genee, onze bekende scherpe snijder van interviews, staat nu zelf in het spotlicht – met een glas wijn in de ene hand en een relatietherapie in de andere. Of nou ja, bijna.
Gisteren zat hij in Mi Dushi, zijn nieuwe programma, te praten over vreemdgaan. Niet over zijn eigen liefdesleven, nee hoor. Maar wel op zo’n manier dat je als kijker denkt: wacht, is dit nu een gesprek of een verdediging? Alsof je tijdens een barbecue ineens serieus wordt over klimaatverandering terwijl iedereen nog aan het bier zit.
‘Onhandig’, zeggen mensen. En terecht. Want hoe leg je uit dat je over andermans relaties gaat oordelen, terwijl jij zelf ooit in het middelpunt van een liefdesstorm stond? Wilfred, die altijd zo scherp was in zijn vragen, lijkt nu zelf de bal over het net te slaan – maar dan zonder racket.
Het is alsof je een chef-kok ziet koken die zelf nooit eet. Of een fitnessinfluencer die nooit de sportschool in gaat. Je denkt: waarom vertel je dit nou aan mij, terwijl ik weet dat jij ook bent gevallen?
Maar goed, misschien is dat wel precies het punt. Misschien is Mi Dushi juist bedoeld om die ongemakken op tafel te leggen. Niet als show, maar als spiegel. Al is het lastig, hè, als de spiegel een beetje wankel staat.
Want de kijker zit daar, met de afstandsbediening in de hand, en denkt: waarom praat hij over vreemdgaan alsof hij een handleiding uitleest, terwijl we allemaal weten dat hij die handleiding zelf ooit heeft opengeslagen – en misschien zelfs heeft verscheurd?
Toch blijf je kijken. Niet omdat je roddel wilt, maar omdat je nieuwsgierig bent. Niet naar de zonden, maar naar de schaamte. Want daar gaat het om, toch? Niet wie vreemdgaat, maar hoe je daarna weer in de spiegel kijkt.
En Wilfred? Die kijkt nu in de camera. Alsof hij denkt: als ik het hardop zeg, wordt het waar. Maar de kijker denkt: ik hoor het, maar ik geloof het nog niet helemaal.
Liefs, Carla
Carla’s Column | Nieuwtje? Let me know 😘