Ik zit hier met mijn thee, afstandsbediening in de hand, en denk: wéér een kroegscène van Wilfred Genee. Alsof we in een eindeloze soap zitten waarin dezelfde scène ieder seizoen terugkomt. En nu? Nu is het dus Evert Santegoeds die voorzichtig doet. Niet omdat hij het niet wist, maar omdat hij wacht op Privé. Ja, je leest het goed: Privé is de baas.
Stel je voor: jij bent een media-insider, je ziet beelden van een bekende man die weer eens flink aan het feesten is in een kroegje in Soest. Je zou kunnen zeggen: “Hé, dit is nieuws!” Maar nee. Evert denkt: “Wacht… heeft Privé het al?” En pas als Privé ja zegt, mag de rest meedoen. Alsof er een soort mediawachtrij bestaat. Eerst de roddelbladen, dan de rest van Nederland.
Ik snap het wel, hoor. Als je zelf ook in de media zit, wil je niet als de domme boer uit de bus komen die alles uitflapt. Maar moet je nou echt wachten op een roddelblad voordat je durft te praten over wat iedereen al op TikTok heeft gezien?
Wilfred Genee, trouwens. Lekker kroegvaren in Soest. Alsof hij denkt: “Als ik maar blijf doen wat ik doe, dan bestaat de rest niet.” En misschien werkt dat ook wel. Totdat het niet meer werkt.
Maar goed, ik zit hier met mijn kop thee, kijk naar de afstandsbediening alsof die antwoorden heeft, en denk: waarom is Privé de baas? Waarom is een roddelblad de toegangspoort tot het waarheidsverhaal? Moet je eerst in een tijdschrift staan voordat je echt iets mag zeggen?
Misschien is het juist wel verstandig dat Evert wacht. Niet uit angst, maar uit respect. Of misschien gewoon uit gewoonte. Want in de media is het vaak: wie het eerst roept, wint. Maar wie te vroeg roept, wordt geslipt.
En ik? Ik roep niks. Ik schrijf dit. En dan zet ik de tv aan. Misschien komt Wilfred straks wel in een reclame voor afkickkliniek. Of voor bier. In Nederland is alles mogelijk.
Liefs, Carla
Carla’s Column | Nieuwtje? Let me know 😘