Als Xander de Buisonjé nu ergens wakker van ligt, dan is het niet van de afstandsbediening. Nee, het is van de vraag: heb ik nou gedaan wat goed is? Tooske Ragas denkt van wel. Zij hoopt zelfs dat het hem helpt. Dat het iets losmaakt. Alsof een EO-programma hetzelfde is als een lange huilbui na een glas wijn.
Maar goed, we zijn er nu. We zitten midden in de tijd van de grote bekentenissen. Sterren vertellen hun verdriet alsof het een Netflix-serie is. Seizoen één: trauma. Seizoen twee: genezing. En de aflevering van vandaag: Hel of Hotel. Klinkt als een hotelbeoordeling van een boze oma, maar nee, het is serieus. Heel serieus.
Ik zeg niks tegen verhalen delen. Maar moet het nou altijd op tv? Kun je niet gewoon naar een therapeut? Of naar je moeder bellen? Nee, het moet met muziek, close-ups en een voice-over die zegt: “Dit verandert alles.”
Tooske snapt het. Zij hoopt dat Xander er geen spijt van krijgt. En dat het hem verlicht. Alsof verlichting een soort korting is bij de drogist. “Uw trauma is verwerkt, u krijgt twee punten.”
Maar goed, misschien helpt het. Misschien voelt hij zich lichter. Of misschien voelt hij zich gewoon leeg. Alsof hij alles heeft opgegeten uit de koekjestrommel en nu alleen nog kruimels over heeft.
Liefs, Carla
Carla’s Column | Nieuwtje? Lemme know 😘